FotoKraj: turystyka-foto-film-web 2.0

Amerykanie chcą wybudować kolej napowietrzną nad zakopianką - Finanse - WP.PL

2011-06-11T12:57:00.000+02:00

Amerykanie chcą wybudować kolej napowietrzną nad zakopianką - Finanse - WP.PL: "Koncepcję budowy nowoczesnej szybkiej kolei napowietrznej, łączącej Kraków z Zakopanem, przedstawiła w piątek amerykańska firma Eagle Rail TransEnergy. Z pomysłu zadowoleni są mieszkańcy i władze Podhala."

Ciekawe, czy odczujemy skutki takich erupcji?

2011-06-08T14:57:00.000+02:00

http://tajotravel.blogspot.com/: Czechy

2011-05-18T20:30:00.000+02:00

http://tajotravel.blogspot.com/: Czechy: "Jaki camping wybrać aby odwiedzić trzy państwa w trzy dni oraz żeby było ciekawie? Odpowiedź dla Nas jest jedna: Liberec! Czeskie miasto położone w Górach Jizerskich. W mieście jest jeden camping przy ul. Letnej. Jest czysty i zadbany a przede wszystkim niedrogi. 4Os+sam+namiot= 425 k. Prysznice na monety [10k 5min]."

Artykuły - Czeska Szwajcaria - tuż za rogiem Beskidy - Informator turystyczny

2011-05-18T19:41:00.000+02:00

Artykuły - Czeska Szwajcaria - tuż za rogiem Beskidy - Informator turystyczny: "To urokliwa kraina tysiąca skał, dzikich rzek i wspaniałych bukowych lasów. Swoją nazwę zawdzięcza wyobraźni XIX- wiecznych poetów, którzy lubowali się w romantycznych nazwach i egzaltowanych skojarzeniach. Czeska Szwajcaria to północno zachodni zakątek Czech, położony przy samej granicy z Niemcami na wschód od meandrującej tutaj Łaby. Podstawowym elementem budulcowym tych gór jest skała piaskowca."

Wypady górskie - Transeuropejski szlak E3 - Czechy część I

2011-05-18T18:23:00.000+02:00

Wypady górskie - Transeuropejski szlak E3 - Czechy część I: "Pravčická brána - i jej otoczenie stanowią jedną z największych atrakcji przyrodniczych i krajobrazowych w Czechach. Sama brama jest największym w Europie Środkowej naturalnym mostem piaskowcowym w postaci pięknie ukształtowanej arkady o szerokości około 27m, wysokości około 21m, szerokości 7-8 m. i grubości w najcieńszym miejscu do 3m, Leży na wysokości 415. stanowiąc zakończenie ławicy piakowców. Pod mostem znajduje się taras restauracji hotelowej. Obok, przy skałach, wznosi się budynek hotelu 'Sokole gniazdo' z 1883r. Ze wzglęgu na zagrożenie od 1980r. wstęp jest zamknięty, ale wokół znajdują się liczne punkty widokowe rozmieszczone na różnych wysokościach do 450m, z których roztaczają sie wspaniałe widok na dużą część Děčinske vrchowiny, Kruśnych hor. Dojścia do poszczególnych punktów widokowych prowadzą po kłdkach i sopniach. W zachwyt mogą wprawić znajdujące się na pierwszym planie zgrupowania niezliczonych baszt i iglic skalnych, wypełniające rozległe, kotlinowate obniżenia wśród olbrzymich ławic piaskowców."

Brama Pravcicka Szwajcaria Czeska Sokole Gniazdo

2011-05-18T17:34:00.000+02:00

Brama Pravcicka Szwajcaria Czeska Sokole Gniazdo: "Brama Pravcicka to wyjątkowy zabytek przyrody, będący największą naturalną bramą skalną na naszym kontynencie. Jest uważana za najpiękniejszą formację skalną w Szwajcarii Czeskiej i stała się symbolem całego regionu."

Jaskinia Duszy: HRENSKO - CZECHY

2011-05-17T08:39:00.000+02:00

Jaskinia Duszy: HRENSKO - CZECHY: "Niewielka miejscowość Hrensko położona jest tuż przy granicy z Niemcami i na północ od miasta Decin.
Teren ten stanowi część Parku Narodowego Szwajcarii Czeskiej. Jest to najmłodszy, utworzony w 2002 park narodowy w Czechach, który graniczy bezpośrednio z niemiecką Szwajcarią Saksońską."

Wyprawa po Ameryce Południowej (Argentyna, Chile, Boliwia) – Wojciech Ilkiewicz, Małgosia Rzadkosz | Travelbit

2011-05-12T14:58:00.000+02:00

Wyprawa po Ameryce Południowej (Argentyna, Chile, Boliwia) – Wojciech Ilkiewicz, Małgosia Rzadkosz | Travelbit: "Później spotkanie z rodziną Wygasiewiczów; Rysiem, Halą i jej mamą, panią Agnieszką Zapart – ciekawe opowieści o losach Polaków przybyłych po II wojnie światowej do Argentyny w relacji i opowieściach mamy!"

Boliwia. Niezwykły hotel z soli

2011-04-07T20:30:00.005+02:00

W Boliwii, na pustyni Salar de Uyuni, znajdziemy jeden z najbardziej niezwykłych hoteli na świecie. Hotel Tayka de Sal w całości zbudowany jest z soli. Nikogo nie dziwi, że w obiekcie obowiązuje zakaz lizania ścian...

Dla wszystkich, którzy nie zdążyli odwiedzić hotelu z lodu mamy coś specjalnego. W Ameryce Południowej czeka na wielbicieli hoteli nie lada gratka. Luksusowe obiekty zbudowane z soli. Przez ich okna można podziwiać różowe flamingi na tle księżycowego krajobrazu.

Boliwijska pustynia Salar de Uyuni nazywana jest największą solniczką świata. To pozostałość po wyschniętym słonym jeziorze w Andach. Położona na wysokości ok. 3700 m n.p.m. jest jednym z najbardziej płaskich obszarów na świecie. Tam właśnie, wśród kolorowych lagun znajdują się hotele - Salt Palace and Spa, Playa Blanca czy Palacio de Sal. Wszystkie trzy są zbudowane z bloków solnych. Najpopularniejszym z nich jest Hotel Tayka de Sal. Więcej ... TUTAJ

Trzęsienie ziemi w Japonii zmieniło oś Ziemi - Wiadomości w Onet.pl

2011-03-12T18:03:00.000+01:00

Trzęsienie ziemi w Japonii zmieniło oś Ziemi - Wiadomości w Onet.pl: "Najsilniejsze od 140 lat trzęsienie ziemi w Japonii przesunęło oś Ziemi o co najmniej 10 cm – twierdzą włoscy naukowcy z Narodowego Instytutu Geofizyki i Wulkanologii. Specjaliści z NASA dodają, że skróciło także dzień o 1,6 mikrosekundy - informuje newsru.com."

Słońce i Księżyc winne tragedii w Japonii? - Wiadomości w Onet.pl

2011-03-12T14:59:00.000+01:00

Słońce i Księżyc winne tragedii w Japonii? - Wiadomości w Onet.pl: "Na Ziemi zaczęła się burza magnetyczna. To właśnie ją naukowcy obwiniają za katastrofalne trzęsienie ziemi w Japonii – informuje newsru.com. Badacze wskazują także na niekorzystne dla nas położenie Księżyca i nadmierną aktywność Słońca, które mogły przyczynić się do tragedii w Japonii."

Słońce się przebudziło. Ostrzeżenie przed burzą - Wiadomości w Onet.pl

2011-03-09T20:22:00.000+01:00

Słońce się przebudziło. Ostrzeżenie przed burzą - Wiadomości w Onet.pl: "Amerykański satelita GOES-15 zarejestrował wybuchy na Słońcu - podaje serwis kp.ru. Naukowcy z laboratorium rentgenowskiej astronomii Słońca spodziewają się burzy magnetycznej.

Seria wybuchów średniej mocy i wyrzutów plazmy na Słońcu miała miejsce w nocy z poniedziałku na wtorek. Ich efektem mogą być zakłócenia magnetyczne na Ziemi. Ich szczyt, według badaczy, ma nastąpić 10 marca."

Grób psa, któremu urządzono ludzki pochówek - Nauka - najnowsze odkrycia, ciekawostki w Dziennik.pl - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka

2011-03-03T13:31:00.000+01:00

Grób psa, któremu urządzono ludzki pochówek - Nauka - najnowsze odkrycia, ciekawostki w Dziennik.pl - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka: "Grób psa husky sprzed 7 tys. lat odkryli archeolodzy na Syberii. Pies został pochowany z pieczołowitością charakterystyczną dla pochówków ludzkich - informuje serwis Discovery News. Pochówek odkryto na cmentarzu w miejscowości Szamanka nad jeziorem Bajkał."

Wojciechowska nie zdradza, na co jest chora - Życie na luzie: plotki, rozrywka, informacje dotyczące gwiazd, strefa gier, program tv - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka

2011-03-03T13:26:00.000+01:00

Wojciechowska nie zdradza, na co jest chora - Życie na luzie: plotki, rozrywka, informacje dotyczące gwiazd, strefa gier, program tv - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka: "Martyna Wojciechowska zmaga się z dwiema chorobami tropikalnymi i nie ma pojęcia, kiedy wreszcie wróci do zdrowia. Nie chce powiedzieć, na co jest chora, ale dostała nowe leki z zagranicy i cierpliwie czeka na efekty ich zażywania."

Justyna Kowalczyk: To jedno wielkie oszustwo - Sporty zimowe kobiet i mężczyzn - kalendarz rozgrywek, wyniki - skoki narciarskie, hokey, biegi narciarskie - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka

2011-03-03T13:21:00.000+01:00

Justyna Kowalczyk: To jedno wielkie oszustwo - Sporty zimowe kobiet i mężczyzn - kalendarz rozgrywek, wyniki - skoki narciarskie, hokey, biegi narciarskie - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka: "Justyna Kowalczyk nie wierzy w choroby norweskich biegaczek. Nasza narciarka bez ogródek wypowiedziała się o zawodniczkach chorych na astmę. 'Dla mnie to po prostu jedno wielkie oszustwo' powiedziała na antenie TVP Sport Polka."

Google Widok Ulicy już nie tylko na ulicach News - Chip.pl

2011-03-03T13:06:00.000+01:00

Google Widok Ulicy już nie tylko na ulicach News - Chip.pl: "Atrakcje turystyczne z Francji, Irlandii i Stanach Zjednoczonych są już dostępne w Widoku Ulicy. Należą do nich, między innymi, Zamek Chenonceau, ogród botaniczny w Dublinie czy ogrody Instytutu Sztuki w San Diego."

Peru: odkryto grobowiec władcy kultury Wari - Wiadomości w Onet.pl

2011-03-01T22:22:00.000+01:00

Peru: odkryto grobowiec władcy kultury Wari - Wiadomości w Onet.pl: "Grobowce z czasów przedinkaskiej cywilizacji Wari, w tym grób władcy, odkryli w Peru archeolodzy prowadzący wykopaliska na stanowisku w regionie Cuzco - informuje serwis internetowy 'Living in Peru'.

Archeolog Noe Huaman wraz z zespołem w ubiegłym roku rozpoczął wykopaliska na stanowisku archeologicznym Espiritu Pampa położonym w lesie w okręgu Vilcabamba, w prowincji La Convention w regionie Cusco"

Dziwne zachowanie Słońca. "To jest anomalia" - Wiadomości w Onet.pl

2011-03-01T22:20:00.000+01:00

Dziwne zachowanie Słońca. "To jest anomalia" - Wiadomości w Onet.pl: "Amerykańscy naukowcy przekonują, że wyjątkowa niska aktywność Słońca może doprowadzić do poważnego ochłodzenia na Ziemi, wbrew popularnej teorii o globalnym ociepleniu - podaje kp.ru. Wskazując na anomalne zachowanie Słońca twierdzą, że grożą nam niebywałe mrozy."

Rekonstrukcja eksperymentalnych tarasów Inków - Wiadomości w Onet.pl

2011-02-24T23:23:00.000+01:00

Rekonstrukcja eksperymentalnych tarasów Inków - Wiadomości w Onet.pl: "Pierwsze tarasy uprawne rekonstruowane w kompleksie archeologicznym Machu Picchu w Andach Peruwiańskich będzie można zwiedzać już od czerwca 2011 r. – poinformował dyrektor parku archeologicznego Machu Picchu Fernando Astete Victoria.

Do prac rekonstrukcyjnych zespół tarasów uprawnych został podzielony na pięć obszarów – podał serwis internetowy Living in Peru. Pełna rekonstrukcja pierwszej grupy tarasów, składającej się z 23 tarasów i ceremonialnej fontanny, została ukończona przed kilkoma dniami.

Tarasy uprawne o łącznej powierzchni 4 hektarów znajdują się na wschodnim stoku góry. Opadają one z poziomu, na którym są budowle słynnego miasta Inków, opuszczonego z nieznanych powodów przez mieszkańców około 1537 r."

Państwo oddało zamek Kościołowi. Samorząd skarży się sądowi - Wiadomości i informacje z kraju - wydarzenia, komentarze - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka

2011-02-21T19:52:00.000+01:00

Państwo oddało zamek Kościołowi. Samorząd skarży się sądowi - Wiadomości i informacje z kraju - wydarzenia, komentarze - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka: "Ponad 16 mln zł odszkodowania domaga się starostwo powiatu kłodzkiego za Zamek w Szczytnej, który Komisja Majątkowa oddała w 2006 r. tamtejszemu Domowi Zakonnemu Misjonarzy Świętej Rodziny. Prokuratoria Generalna reprezentująca Skarb Państwa wnosi o oddalenie pozwu. Jak poinformowała w poniedziałek PAP rzeczniczka prasowa starostwa powiatowego w Kłodzku Marta Zilbert, pozew o wypłatę odszkodowania przeciwko Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji został złożony w listopadzie zeszłego roku do Sądu Okręgowego w Warszawie."

Oto wynalazek inżynierów z Krakowa. Specjalnie do samochodu - Auto, Moto, Samochody. Serwis motoryzacyjny. Najnowsze modele, testy, porady. - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka

2011-02-21T19:44:00.000+01:00

Oto wynalazek inżynierów z Krakowa. Specjalnie do samochodu - Auto, Moto, Samochody. Serwis motoryzacyjny. Najnowsze modele, testy, porady. - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka: "Dlaczego piesi wpadają o pod koła samochodów hybrydowych i elektrycznych? Ponieważ ich nie słyszą. Firma Delphi chwali się, że jej inżynierowie wymyślili rozwiązanie tego problemu - to dwa rodzaje generatorów dźwięku…"

Bezzałogowa komunikacja miejska staje się rzeczywistością [wideo] | Gadżetomania.pl

2011-02-19T16:20:00.000+01:00

Bezzałogowa komunikacja miejska staje się rzeczywistością [wideo] | Gadżetomania.pl: "W Masdar City – pierwszym, całkowicie ekologicznym mieście budowanym w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – otwarto linę samojezdnych, elektrycznych pojazdów. Czyżby tak wyglądała przyszłość miejskiego transportu?"

Słynne miejsce wycieczek zagrożone odpadami - Wiadomości w Onet.pl

2011-02-16T20:44:00.001+01:00

Słynne miejsce wycieczek zagrożone odpadami - Wiadomości w Onet.pl: "Turystyczny boom wzdłuż karaibskiego wybrzeża Meksyku, zanieczyszcza największy podwodny system jaskiń na świecie i szkodzi drugiej co do wielkości rafie koralowej na Ziemi. W sieci podziemnych rzek znaleziono ślady odpadów farmaceutycznych, szamponów, pestycydów, past i innych zanieczyszczeń chemicznych."

Kula ognia na niebie. Obiekt spadł do Oceanu - Wiadomości w Onet.pl

2011-02-16T20:44:00.000+01:00

Kula ognia na niebie. Obiekt spadł do Oceanu - Wiadomości w Onet.pl: "Tysiące mieszkańców USA miało okazję zaobserwować nietypowe zjawisko na niebie. Ognista kula ognia pojawiła się nad stanem Pensylwania i mknęła w kierunku wschodnim. Zjawisko było widziane przez mieszkańców pięciu stanów - informuje serwis nbcnewyork.com

Świadkowie donosili o kuli ognia i długiej, srebrnej smudze, jaką widziano na niebie. Zjawisko było widziane w stanach: Connecticut, Nowy Jork, New Jersey, Pensylwania i Maryland.

Naukowcy twierdzą, że musiał być to duży meteor, kawałek asteroidy lub komety, który wszedł w atmosferę Ziemi. Według prof. John Friedricha obiekt mógł mieć wielkość samochodu osobowego. - To niezwykłe, zobaczyć takie zjawisko w środku dnia - mówił naukowiec. Friedrich twierdzi, że z trajektorii lotu wynika, że meteor spadł gdzieś w Oceanie Atlantyckim - czytamy w serwisie nbcnewyork.com."

Gigantyczna eksplozja na Słońcu. Odczujemy to na Ziemi? - Wiadomości w Onet.pl

2011-02-16T20:42:00.000+01:00

Gigantyczna eksplozja na Słońcu. Odczujemy to na Ziemi? - Wiadomości w Onet.pl: "Astronomowie zaobserwowali wyjątkowo silną eksplozję na Słońcu. Tak zwany słoneczny rozbłysk był najpotężniejszy od czterech lat.

Wybuch nastąpił wczoraj w nocy. Był to rozbłysk klasy X - należał więc do najbardziej gwałtownych zjawisk zachodzących na Słońcu. Potem nastąpił tak zwany koronalny wyrzut masy - nasza macierzysta gwiazda wyrzuciła w przestrzeń kosmiczną duże ilości naładowanych cząstek. Naukowcy spodziewają się burzy magnetycznej, która może zakłócać systemy telekomunikacyjne, satelitarne i elektryczne na Ziemi."

Cooliris powalczy na rynku społecznościowych aplikacji fotograficznych

2011-02-14T20:21:00.000+01:00

Cooliris powalczy na rynku społecznościowych aplikacji fotograficznych: "Cooliris, znana ze swej wtyczki do różnego rodzaju przeglądarek internetowych, która pozwala przeglądać treści graficzne i wideo, rozszerza swoją działalność. Firma skupić chce się na możliwości dzielenia się zdjęciami."

Jak oszczędzają w Parlamencie Europejskim - Bibula - pismo niezalezne

2011-02-14T19:21:00.000+01:00

Jak oszczędzają w Parlamencie Europejskim - Bibula - pismo niezalezne: "Parlament Europejski chce wydać prawie 90 mln euro na 751 dodatkowych pokoi dla każdego z deputowanych nowej kadencji – dowiedziała się korespondentka RMF FM w Brukseli Katarzyna Szymańska-Borginon.
Obecnie eurodeputowany ma dwa pokoje z łazienką i tapczanem. Projekt przedstawiony przez bardzo wpływowego sekretarza generalnego PE oznacza konieczność zakupu kilku dodatkowych budynków w Brukseli, a Europarlament zajmuje powierzchnię ponad miliona metrów kwadratowych w trzech swoich siedzibach: Brukseli. Luksemburgu i Strasburgu."

Sycylia - Messina-Taaormina - Relacja z wyprawy - podroze.pl

2011-02-11T20:50:00.000+01:00

Sycylia - Messina-Taaormina - Relacja z wyprawy - podroze.pl: "Jest to najwieksza z wysp polozonych na Morzu Srodziemnym.Przyjazd tu to prawdziwe przezycie bo oferuje wszystko to czego oczekujesz i zaskakuje mile.Decyzja o tym co sie zwiedzi zalezy oczywiscie od czasu jakim dysponujesz."

Naczelny Playboya atakuje rząd PO - Marcin Meller - Media2.pl

2011-02-11T20:08:00.000+01:00

Naczelny Playboya atakuje rząd PO - Marcin Meller - Media2.pl: "Marcin Meller, redaktor naczelny miesięcznika Playboy oraz prowadzący 'Drugie śniadanie mistrzów' w TVN24, jest jednym z nielicznych dziennikarzy, który nie boi się ujawniać swoich poglądów. Opublikował właśnie odezwę do Platformy Obywatelskiej."

GC-PX1 - hybrydowa kamera od JVC

2011-02-03T21:29:00.000+01:00

GC-PX1 - hybrydowa kamera od JVC: "Koncepcyjny model JVC GC-PX1 to innowacyjne połączenie aparatu kompaktowego z profesjonalnym sprzętem do rejestrowania obrazu.

GC-PX1 już na pierwszy rzut oka zdradza jakie dwa urządzenia zostały w odważny sposób ze sobą połączone. Ten maluch oprócz konstrukcji zachwyca również swymi parametrami technicznymi i osiągami. Jego główną zaletą jest nagrywania filmów Full HD z prędkością 60 klatek na sekundę (36 Mbps)."

Polak przepłynął samotnie kajakiem Atlantyk - Urlop nad morzem, urlop w górach - gdzie jechać - noclegi, kwatery, hotele - Dziennik.pl - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka

2011-02-02T18:44:00.000+01:00

Polak przepłynął samotnie kajakiem Atlantyk - Urlop nad morzem, urlop w górach - gdzie jechać - noclegi, kwatery, hotele - Dziennik.pl - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka: "Aleksander Doba Fot. Jerzy Undro / Polska Agencja Prasowa
65-letni kajakarz z Polic (Zachodniopomorskie) Aleksander Doba jako pierwszy Polak przepłynął samotnie kajakiem Atlantyk. W środę, po 99 dniach żeglugi, dopłynął do Brazylii - poinformował współorganizator wyprawy Jerzy Arsoba."

Sztuka w aparacie - Casio - Media2.pl

2011-02-02T16:17:00.000+01:00

Najmłodszy kompakt z serii High-speed, posiada technologię High Dynamic Range (HDR), która odpowiada za składanie kilku fotografii w jedno idealne zdjęcie o dużej głębi kontrastu. Dzięki tej funkcji, zarówno jasne jak i ciemne powierzchnie są tak samo wyraźne, podczas gdy obszary, które są zbyt jasne lub zbyt ciemne są osłabione.

Ponadto w Casio Exilim EX-ZR10 zastosowano funkcję HDR ART. Dzięki niej zdjęcia tradycyjne, poprzez naciśnięcie jednego guzika, są przetwarzane na fotografie artystyczne. Użytkownik może także sam określić poziom tego procesu, wybierając jeden z trzech wariantów. Do uzyskania zmodyfikowanych zdjęć nie jest wymagane dodatkowe oprogramowanie czy konieczność podłączenia aparatu do komputera.

Więcej: Sztuka w aparacie - Casio - Media2.pl

Sensacyjne zdjęcia! Plemię, które nie zna niczego oprócz puszczy - Nauka - najnowsze odkrycia, ciekawostki w Dziennik.pl - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka

2011-02-01T17:14:00.000+01:00

Sensacyjne zdjęcia! Plemię, które nie zna niczego oprócz puszczy - Nauka - najnowsze odkrycia, ciekawostki w Dziennik.pl - Dziennik.pl - wiadomości, informacje, rozrywka

Smoleński biznes: TVN płaci “ekspertom” od katastrofy smoleńskiej za występy w studio - Bibula - pismo niezalezne

2011-02-01T17:12:00.000+01:00

Smoleński biznes: TVN płaci “ekspertom” od katastrofy smoleńskiej za występy w studio - Bibula - pismo niezalezne

HDR krok po kroku na przykładzie SNS-HDR i Luminance - dobreprogramy

2011-01-31T19:47:00.000+01:00

HDR krok po kroku na przykładzie SNS-HDR i Luminance - dobreprogramy

Fujifilm FinePix HS20 EXR

2011-01-27T18:56:00.000+01:00

Fujifilm FinePix HS20 EXR – następca popularnego superzooma

2011-01-26T18:00:00.000+01:00

Fujifilm FinePix HS20 EXR – następca popularnego superzooma

Superwulkan budzi się po 600 tysiącach lat

2011-01-26T10:57:00.001+01:00

Superwulkan budzi się po 600 tysiącach lat - Wiadomości w Onet.pl :

Amerykańscy naukowcy od 2004 roku obserwują rosnącą aktywność wulkanu ukrytego pod parkiem Yellowstone. Siła jego potencjalnego wybuchu może być 1000 razy większa, niż siła erupcji wulkanu Góra Św. Heleny z 1980 roku - donosi dailymail.co.uk.

Ostatnia erupcja Kaldery miała miejsce 600 tysięcy lat temu. Nie jest to wyjątkowo aktywny wulkan, na przestrzeni ostatnich 2 milionów lat, wybuchał tylko trzy razy.

Jak oceniają badający go naukowcy, pyły wyrzucone podczas erupcji mogą przykryć trzymetrową warstwą obszar o promieniu prawie 2 tysięcy kilometrów. Ostatni wybuch Kaldery sprzed 600 tysięcy lat ukształtował wyżynę, na której ulokowany jest znany park Yellowstone.

Naukowcy liczą, że narastająca od 1928 roku aktywność, która znacznie przyspieszyła w 2004 roku, znajdzie ujście w serii drobniejszych erupcji o znacznie mniejszej sile. Nie są jednak zgodni co do terminu możliwej erupcji Kaldery - podaje dailymail.co.uk.

Odkryto naskalny rysunek ludzkiej głowy

2011-01-26T10:53:00.002+01:00

Japońska misja badawcza, kierowana przez prof. Masato Sakai z Uniwersytetu Yamagata w Yamagacie, po uzyskaniu zgody ministerstwa kultury Peru prowadziła od pięciu miesięcy prace na pustynnym płaskowyżu Nazca w południowej części Peru. To tam znajdują się słynne linie i rysunki naziemne będące dziełem kultury Nazca, wpisane w 1994 roku jako obiekt kulturowy na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Około 10 kilometrów od miejsca, gdzie znajdują się gigantyczne geoglify przedstawiające rozmaite zwierzęta i rośliny, naukowcy odnaleźli dwa niewielkie rysunki naskalne, z których jeden przedstawia ludzką głowę, a drugi zwierzęcą postać.

W 2006 roku japońscy naukowcy odkryli w innej części płaskowyżu około 100 rysunków naskalnych w formie prostych i trójkątnych linii.

Według Yoichi Watanabe, dziekana Wydziału Literatury i Nauk Społecznych Uniwersytetu Yamagata, odnalezienie geoglifów przedstawiających żywe istoty, a nie geometryczne wzory, jest w tej części płaskowyżu niezwykłym wydarzeniem.

Rysunek przedstawiający ludzką głowę ma 4,2 metra długości i 3,1 metra szerokości, a geoglif ze zwierzęcą postacią - 6,9 metra długości i 2,7 metra szerokości.

Zdaniem japońskich badaczy, odkryte rysunki nie zostały wcześniej odnalezione nawet na zdjęciach lotniczych ze względu na niewielkie rozmiary.

Badania fragmentów wyrobów ceramicznych odnalezionych w pobliżu rysunku ludzkiej głowy wykazały, że mógł on powstać w początkowym okresie cywilizacji Nazca, która rozwijała się w latach ok. 200 r. p.n.e. – 600 r. n.e., lub powstał wcześniej.

Według Watanabe, odkryte rysunki mogą mieć związek ze znajdującą się w pobliżu świątynią, a dalsze badania na stanowisku prawdopodobnie pozwolą to ustalić.

Rysunki naskalne z Nazca, pokrywające teren o powierzchni 450 kilometrów kwadratowych, są jedną z największych zagadek archeologicznych ze względu na ich liczbę, rozmiary i kształty - informuje serwis internetowy Japan Times.

•• Panasonic LUMIX DMC-FT3 - superodporny aparat z GPS, wysokościomierzem i barometrem - www.wyobrazsobie.pl

2011-01-26T10:39:00.000+01:00

•• Panasonic LUMIX DMC-FT3 - superodporny aparat z GPS, wysokościomierzem i barometrem - www.wyobrazsobie.pl: "Panasonic LUMIX DMC-FT3 to cyfrówka dla aktywnych, lubiących podróże użytkowników. Jest to też prawdopodobnie drugi na rynku wszystkoodporny aparat z wbudowanym modułem GPS (pierwszym był zaprezentowany niedawno Fujifilm FinePix XP30). Funkcja GPS w tym aparacie pozwala m.in. na pokazywanie w czasie rzeczywistym informacji o fotografowanych miejscach. Poza tym aparat jest również wyposażony w kompas, wysokościomierz, a nawet barometr, dzięki czemu pokazuje i rejestruje wysokość, ciśnienie atmosferyczne oraz kierunek. Barometr jest także wykorzystywany przez wskaźnik głębokości p"

W Ameryce żywność na kartki - Finanse - WP.PL

2011-01-06T18:25:00.000+01:00

W Ameryce żywność na kartki - Finanse - WP.PL

Po kilkutygodniowym pobycie w USA - ta statystyka jest dla mnie oczywista; poza centrami finansowymi w wielkich miastach - statystycznego Amerykanina oceniłem na biedaka!

Przypomnienie o usłudze prezentowania zdjęć: Microsoft Photosynth

2011-01-04T16:33:00.000+01:00

Wspomnienie o Wyspach Owczych! Zapraszamy do kliknięcia i wodzenia myszką!

Trzeba szanować PKP - Wam też może coś zasponsorują!

2010-12-27T21:14:00.001+01:00

Każdy Tusk musi mieć swoją podróż życia. Donald pojechał do Peru, a jego syn Michał – początkujący dziennikarz „Gazety Wyborczej” do Chin. Pierwszemu przelot zafundowało państwo, drugiemu PKP (a pobyt same władze chińskie, co też godne uwagi).
Początkowo wmawiano nam, że finansowanie lotów syna premiera to wynik tego, że wygrał on konkurs „Człowiek roku – przyjaciel kolei”. Ale okazuje się, że nic takiego się nie stało. Michał Tusk był tylko nominowany w tym konkursie. To jednak wcale nie przeszkodziło władzom kolei w sfinansowaniu mu przelotu do Państwa Środka.
I trzeba sobie powiedzieć całkowicie jasno. Finansowanie przelotów synowi premiera nie jest zadaniem spółek kolejowych. Od tego Michał ma ojca albo gazetę, by to oni finansowali mu podróże życia. Jeśli Donald Tusk zarabia za mało, to jego syn nie powinien latać do Chin. Ja nie zamierzam z moich podatków finansować „podróży życia” dla Michała Tuska (ani dla dziecka jakiegokolwiek innego urzędnika państwowego).
A sprawa oburza tym bardziej, że podróż życia dla dziecka premiera sfinansowała jedna ze spółek PKP, czyli grupy, która nie jest w stanie przygotować na czas rozkładu jazdy, której pociągi spóźniają się godzinami, i która z roku na rok robi się gorsza. Teraz wiadomo już dlaczego. Otóż polskie koleje nie mają służyć pasażerom, ale są synekurą, jaką wypłaca się uprzejmym podwładnym. Oni zaś rewanżują się finansowaniem podróży życia synom oficjeli.
Pytanie, czy minister Grabarczyk, tak karcący szefostwo PKP, znajdzie w sobie dość odwagi, by ukarać tych, którzy pokryli wydatki syna premiera? A do usłużnych wobec Tuska i jego ekipy dziennikarzy inne: czy macie w sobie tyle uczciwości, by domagać się takich dymisji? Czy też może liczycie, że jeśli będziecie grzeczni, to i wy polecicie kiedyś w podróż życia?
Tomasz P. Terlikowski - Za: Fronda.pl (" Terlikowski: Każdy Tusk musi mieć podróż życia. Za pieniądze podatników!")

FotoKraj - WITAMY! (FotoKraj)

2010-12-26T23:03:00.002+01:00

Dolina śmierci, USA 2010

Wikileaks: USA przymuszają inne kraje do wprowadzenia drakońskich praw antypirackich - Webhosting.pl. Portal technologii internetowych

2010-12-26T21:26:00.000+01:00

Wikileaks: USA przymuszają inne kraje do wprowadzenia drakońskich praw antypirackich - Webhosting.pl. Portal technologii internetowych

Spacerujmy!!!

2010-12-11T11:57:00.000+01:00

Fińskie badania opublikowane w "Journal of the American Heart Association" - SPACERUJMY!!!
Jak wynika z obliczeń specjalistów, każdy kolejny krok przynosi zbawienne skutki dla zdrowia, formy, samopoczucia i wyglądu. Intensywny marsz - o prędkości około 6 k/h - przyczynia się do profilaktyki groźnych dla życia chorób, pomaga w walce ze stresem i nałogiem oraz nadspodziewanie szybko spala kalorie, umożliwiając skuteczne zrzucenie zbędnych kilogramów.
Wystarczy 1 minuta spaceru dziennie, by zmniejszyć ryzyko udaru o 7 procent. Po 10 minutach wyraźnie zmniejszasz ciśnienie i ryzyko pojawienia się chorób serca. 15 minut intensywnego marszu spala 100 kalorii, czyli pół kufla jasnego piwa. Zaś po 20 minutach przestajesz odczuwać nikotynowy głód.
Półgodzinny marsz zadziała lepiej niż najlepsze środki uspokajające i zamieni najgorszy stres w stan relaksu i optymizmu. 45 minut spaceru w szybkim tempie wspomaga uniknięcie infekcji i przyspiesza wychodzenie z nich o połowę. Półtorej godziny marszu pozwoli spalić posiłek fast food. Konsekwencja w spacerowaniu może przynieść znakomite rezultaty bez szczególnego wysiłku. Również z badań Uniwersytetu Północnej Karoliny wynika, że 300 minut spaceru tygodniowo pozwala zrzucić przez rok blisko 3,5 kilograma.
Źródło: Men's Health

02 San Francisco, USA 2010 - Foto Kraj - Picasa Web Albums

2010-12-09T19:14:00.000+01:00

02 San Francisco, USA 2010 - Foto Kraj - Picasa Web Albums

Od 02 San Francisco, USA 2010

Podwyżki płac w MFW i BŚ krytykowane

2010-06-25T23:35:00.000+02:00

Podwyżki płac w MFW i BŚ krytykowane: "USA i niektóre kraje europejskie nie poparły podwyżek pensji, jakie przyznały swoim pracownikom Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy."

NASA bije na alarm: Słońce wyłączy Ziemię!

2010-06-11T13:22:00.000+02:00

NASA bije na alarm: Słońce wyłączy Ziemię!: "To nie żarty. Najpierw zapanuje ciemność. Padną wszystkie telefony, telewizory, światła i sprzęt elektryczny. A potem świat pogrąży się w gigantycznym chaosie. Specjaliści z amerykańskiej agencji kosmicznej NASA biją na alarm: winowajca to potężne burze na Słońcu."

Najpiękniejszy szlak w stanie Utah- The Narrows

2010-06-03T23:07:00.000+02:00

Najpiękniejszy szlak w stanie Utah- The Narrows

Coś o bieganiu!

2010-03-15T16:16:00.001+01:00

... już miałem kupić porządne buty do biegania a tu taki artykuł! Polecam wszystkim aktywnym! Sprawdź link!

w związku z: Bosy maratończyk (wyświetl w Google Sidewiki)

Kopciuszek w Polsce? Tak, w Kopicach

2010-02-23T22:52:00.005+01:00

Chciałem przedstawić jeden rozdział z mojej książki pt. Kopciuszek w Polsce? Tak, w Kopicach

Jadąc z Opola do Grodkowa będziemy przejeżdżać przez małą wioskę Kopice. Tutaj znajdują się ruiny jednego z najpiękniejszych pałaców, jakie istniały kiedykolwiek na Śląsku. Z pałacem tym związana jest niesamowita historia jej właścicielki - Joanny Gryczik. Jest to historia śląskiego Kopciuszka. Kopice koło Grodkowa były od 1360 roku siedzibą rodu von Borsnitz. W ciągu wieków posiadłość ta zmieniała kilkakrotnie właścicieli. W 1751 roku Kopice nabyła znana śląska rodzina szlachecka von Sierstorpff. Henryk Kasper von Sierstorpff postanowił w 1783 roku przebudować starą siedzibę na klasycystyczną rezydencję. Do tego celu zaangażował architekta z Opola Jana Rudolpha. W 1859 roku Kopice zostały zakupione przez hrabiego Hansa Ulryka Schaffgotscha i jego żonę Joannę Gryczik von Schomberg-Godulla. Joanna Gryczik to śląski Kopciuszek. Urodziła się 29.04.1842 roku w Porębie koło Rudy Śląskiej w bardzo ubogiej rodzinie. Jej ojciec był komornikiem a matka służącą. Gdy miała 3 latka umarł jej ojciec a matka przestała się nią zajmować. Gdy miała 5 lat Sąd Opiekuńczy wyznaczył dla niej i jej starszej siostry opiekunkę. Została nią Emilia Lukas, która była służącą w domu jednego z najbogatszych ludzi na Śląsku. Karol Godula, trochę dziwak i samotnik pracował na Śląsku dla hrabiego Ballestrema. Namówił hrabiego, aby założył cynkownię. Za udziały, które w niej posiadał zaczął kupować kopalnie węgla i rudy cynku. Jego majątek rósł nieustannie, gdyż Godula mieszkał samotnie i bardzo skromnie. Mimo, że był jednym z największych magnatów stalowo-hutniczych mieszkał w drewnianej chacie. Wybudował co prawda wspaniały pałac w Szombierkach, ale w nim przyjmował tylko swoich gości. Sam mieszkał skromnie, ale w okolicy ufundował pierwszy szpital, kaplicę i szkołę. Miejscowość ta została nazwana na jego cześć Godula. Dzisiaj to dzielnica Rudy Śląskiej. Godula mieszkał samotnie a do pomocy miał tylko jedną, starą służącą - Emilię Lukas. Jak już wspomniałem, służąca ta została opiekunką małej Joasi, która w ten sposób zamieszkała w domu Goduli. Gdy w 1848 roku Godula zachorował, w celu leczenia przeniósł się do Wrocławia. Razem z nim przeniosła się jego służąca Emilia z małą Joasią. 6 lipca 1848 umiera Godula a cały swój majątek zapisuje 6-letniej Joasi. Godula nazywany był „królem cynku i węgla”. W jego posiadaniu były kopalnie, huty, cynkownie, dobra ziemskie i zamki. To wszystko w spadku otrzymała biedna, mała Joasia. Godula w testamencie zaznaczył, że w razie jej bezpotomnej śmierci majątek ma przypaść jego siostrzeńcom. Ci kilkakrotnie odgrażali się małej Joasi, mając nadzieję na odzyskanie majątku po wuju. Prawny opiekun małej milionerki Joasi, Maksymilian Scheffler w obawie o jej życie umieścił ją w klasztorze u sióstr urszulanek we Wrocławiu. Jako 16-letnia panna w domu u Schefflera poznaje starszego o 9 lat hrabiego Hansa Ulryka Schaffgotscha. Pochodził z jednego z najlepszych rodów na Śląsku. Jego wuj dziedziczył całe posiadłości rodowe i dla niego nie pozostało zbyt wiele. Bogata Joanna była więc wymarzoną partią dla niego. Ale był pewien problem. On, zubożały hrabia a Joanna, choć była milionerką, to jednak nie miała żadnego pochodzenia. To był mezalians. Ale tak jak dzisiaj, tak było i wtedy. Gdy się ma duże pieniądze i wpływowych przyjaciół, to można wiele osiągnąć. Król pruski Fryderyk Wilhelm IV nadaje jej szlachectwo i tytuł „von Schomberg-Godulla“, czyli po polsku Godula z Szombierek. Jako herb otrzymała umieszczone na tarczy narzędzia górnicze. Był to pyrlik i żelazko na srebrnym polu wcięte w błękitną tarczę. Tak zawarte małżeństwo przetrwało w szczęściu ponad 50 lat. Ślub odbył się 15 listopada 1858 roku w pałacu Goduli w Szombierkach. I tak dochodzimy do Kopic. Joanna i Hans Ulryk Schaffgotsch w 1859 roku kupują Kopice. W tym samym roku w Kopicach urodził się ich syn Jan Karol, co przesądziło definitywnie sprawę spadku po Goduli. Na ich życzenie w 1863 roku następuje przebudowa pałacu. Dokonał tego znany architekt z Wrocławia Karol Lüdecke. Pałac przebudowany został w stylu neogotyku. Tak powstała jedna z najpiękniejszych rezydencji, jakie kiedykolwiek istniały na Śląsku. Ma kształt litery „L” a po bokach umieszczono dwie czworoboczne wieże, które zwieńczono wysokimi dachami z iglicami. We wschodnim skrzydle, przy wyższej wieży umieszczono kaplicę. W zachodniej części zbudowano kamienny most nad fosą pałacową, która połączone była ze stawami. Pałac w Kopicach nazywany był pałacem na wodzie, gdyż był z trzech stron otoczony stawami. Przy pałacu założono park krajobrazowy o powierzchni 100 hektarów. Przy samym pałacu założono ogrody, oranżerię, ogród zimowy i rosarium. A wszystko to zostało stworzone za pieniądze Joanny, bo hrabia na takie luksusy nie mógłby sobie pozwolić. Hans Ulryk miał tytuł hrabiowski, ale pieniądze miała Joasia. W 1905 roku dobra Schaffgotschów przekształcono w spółkę, której kapitał wynosił 50 milionów marek. Hrabia Hans Ulryk posiadał 10 000, tyle samo posiadał dyrektor spółki a reszta była w posiadaniu Joanny. To ona odgrywała w małżeństwie główną rolę. Joanna potrafiła dbać o swój majątek, ale znana była ze swej dobroczynności. Dzięki jej hojności wybudowano wiele szkół, ochronek dla dzieci i kościołów. Jeden z ufundowanych kościołów stoi w Goduli - dzielnicy Rudy Śląskiej. W kościele tym na witrażach po lewej stronie widoczni są Joanna i Hans Schaffgotsch - fundatorzy kościoła. Po prawej stronie są dwa połączone herby: z lewej Schaffgotsch i z prawej Schomberg-Godulla. Gdy Joanna odwiedzała swe dobra, ubierała się w śląski strój ludowy i z ludźmi rozmawiała gwarą śląską. Dzięki Joannie hrabia Hans Ulryk nauczył się języka polskiego. W 1900 roku zakładano w Goduli bibliotekę śląską a na żądanie hrabiego umieszczono tam także książki w języku polskim. Joanna Schaffgotsch zmarła 26 kwietnia 1910 roku w Kopicach. W testamencie zapisała dla każdego coś w spadku. 5 lat później zmarł hrabia Hans Ulryk a Kopice przejął ich syn Jan Karol. Pałac w Kopicach w rodzinie Schaffgotschów pozostał do 1945 roku. Podczas wojny nie został uszkodzony. W lutym 1945 roku rodzina Schaffgotsch wyjechała z Kopic. Na tym powinno się tą niezwykła historię Kopic zakończyć. Niestety, teraz następuje przykra historia, którą piszę z pewnym zażenowanie. Po wojnie państwo polskie przejęło pałac wraz z zachowanym inwentarzem: meblami, kolekcją broni i biblioteką. Organizowano tu dożynki, zabawy i kolonie dla dzieci. Po kilku latach pałac został rozszabrowany. Kto tego dokonał, tego się już nie dowiemy. Zostały gołe ściany. Złodzieje w poszukiwaniu skarbów zerwali tynki, w ścianach wykuto dziury. Szukano w podziemiach, w kaplicy, rozwalono trumny, zwłoki zmarłych wyrzucono a na koniec pałac podpalono. Pałac płonął kilkakrotnie. Dzisiaj zostały gołe ściany, które grożą zawaleniem. Strach wejść do środka, wszędzie może spaść na głowę luźna cegła. W podłogach są olbrzymie dziury i leje jak po wybuchach bombowych. Podłoga w kaplicy całkowicie rozebrana aż do podziemi. Wszędzie dziury, sterty śmieci, puste butelki i resztki po ogniskach. Na kamiennym moście stała piękna figura św. Krzysztofa pochodząca z 1869 roku. Ktoś ją zrzucił do wody i zniszczył. Zniknęło też kilka innych figur, które się tutaj znajdowały. Warto obejść cały pałac, trochę pospacerować po parku. Poprosić kogoś miejscowego, który doprowadzi nas do „Mysiej Wieży”. Warto wejść do kaplicy grobowej Schaffgotschów położonej w parku. Sam pałac pięknie wygląda z drugiej strony stawu. W 1990 roku naczelnik gminy Grodków sprzedał pałac w Kopicach przedsiębiorcy z Krakowa za 5 tysięcy złotych w przeliczeniu na dzisiejsze złotówki. Kupujący zobowiązał się w ciągu 4 lat doprowadzić obiekt do stanu użytkowania. Niestety, nie zrobił nic. Pałac nie był ogrodzony ani zabezpieczony przed zawaleniem. Władze miasta uważały, że pałac został sprzedany zgodnie z prawem. W 2008 roku pałac z zabytkowym parkiem zakupiła chorzowska firma. Chciała tam stworzyć do 2015 roku kompleks wypoczynkowo-rekreacyjny. Ogrodziła ruiny pałacu i zatrudniła ochroniarzy. Niestety gmina Grodków sprzedała przyległy teren innej firmie, która zaplanowała tam kopalnię odkrywkową żwiru. Z ekspertyzy fachowców, którzy zbadali teren wynika, że gdy kopalnia zacznie wydobywać żwir, zmienią się równocześnie stosunki wodne. Woda w jeziorku opadnie a w zabytkowym parku zaczną usychać rośliny i drzewa. Czy jest jeszcze jakaś szansa dla Kopic?
Opracowanie: Andrzej Czerwiński (Andy)

2010-01-17T17:56:00.001+01:00

Kochani
Zaczynam sprzedaż mojej książki „Piękna Polska i jej zabytki”. Każdy, kto pragnie nabyć moją książkę, proszę napisać do mnie na pocztę NK. Podam wtedy numer konta, na które należy przesłać należność. Cena książki wynosi 12,90 € + 2,10 przesyłka. Razem 15,00 €. Ponieważ były już takie zapytania, więc byłem się zapytać i tak:
przysyłka do krajów Unii Europejskiej kosztuje 3,40 € a do USA 6,00 €.
Oczywiście kto chce, może książkę osobiście u mnie odebrać.
Wszystkie książki kupione u mnie będą z dedykacją.
W Polsce (oprócz księgarni w Kluczborku i Opolu) zostawiłem u zaufanej osoby też książki, więc istnieje także możliwość zakupu w Polsce przez przesyłkę lub można osobiście odebrać u tej pani (okolice Częstochowy). Książka ma 135 stron, całość wydana na dobrym, kredowym papierze i zawiera kilkadziesiąt fotografii. Są tam opisy i legendy o 28 pałacach i zamkach oraz 2 obiekty sakralne:
Sanktuarium w Wambierzycach oraz sanktuarium Święty Krzyż.
Więcej wiadomości na następnych zdjęciach.
Życzę wszystkim przyjemnej lektury.
Andrzej

Zamek Stolpen i hrabina Cosel

2009-11-22T21:17:00.007+01:00

Zapraszam państwa dzisiaj do zamku Stolpen. To tutaj była uwięziona przez 49 lat hrabina Cosel - była metresa polskiego króla Augusta II Mocnego. Na zdjęciu w lewym górnym roku zamek Stolpen, miejsce uwięzienia hrabiny Cosel, w górnym prawym rogu płyta nagrobkowa hrabiny Cosel (100 lat po śmierci dopiero ją sporządzono). W dolnym rzędzie z lewej strony król Polski i elektor saski August II Mocny a z prawej strony hrabina Anna Konstancja Cosel.

Zamek Stolpen i jego najsławniejsza więźniarka „hrabina Cosel”

Kilkanaście kilometrów na wschód od Drezna znajduje się zamek Stolpen. Widoczny z daleka, zbudowany został na bazaltowej górze, która sama w sobie jest pomnikiem przyrody. Nazwa Stolpen pochodzi od zachodniosłowiańskiego słowa „stolpno”, które znaczy słup. Bazalt w Stolpen to pierwsza tego typu skała odkryta w Europie. Stojąc na dole w miasteczku u stóp góry możemy podziwiać potężne słupy bazaltowe, na których stoi zamek, który sławny jest z tego, że przez prawie pół wieku była tu uwięziona hrabina Cosel, metresa polskiego króla Augusta II Mocnego. Przypuszcza się, że pierwszy zamek warowny na górze powstał na przełomie XI i XII wieku. W roku 1218 miśnieński biskup Brunon nabył zamek od pana lennego Moyko de Stulpen. Przez ponad 300 lat zamek należał do biskupów miśnieńskich. W tym czasie był kilkakrotnie przebudowywany. Książę elektor saksoński August uznał, że zamek ma ważne strategiczne położenie. W 1559 roku zmusił biskupów miśnieńskich, którzy mieli tu swoją rezydencję do zamiany zamku Stolpen na inne dobra ziemskie. Natychmiast po przejęciu zamku przez księcia nastąpiła jego przebudowa w stylu renesansowego pałacu. Równocześnie zaczęto wzmacniać mury obronne i wznosić nowe fortyfikacje, które wzmacniały obronność zamku. W 1608 roku rozpoczęto drążenie studni w bazaltowej skale. Budowa studni trwała do 1632 roku. Przez 24 lata wydrążono studnię na głębokość 84,4 metra. Wychodzi na to, że rocznie można było wydrążyć ok. 3-4 metrów, co w przeliczeniu daje wynik 1 do 1,5 cm dziennie. Bazalt jest bardzo twardą skałą. Król Polski i saski książę elektor August II Mocny przybył tu, aby wypróbować na skale bazaltowej nową armatę. Żelazna kula armatnia uderzając w bazalt rozprysła się na drobne kawałki. W czasie wojny trzydziestoletniej w 1632 roku zamek Stolpen był oblegany, ale nie został zdobyty. W tym samym czasie wielki pożar zniszczył część zamku. W 1675 roku zamek został naprawiony i rozbudowany do twierdzy, co zwiększało jego militarną rolę. Podczas pożaru miasta w 1723 roku zamek został również częściowo spalony. W 1756 roku zdobywają go Prusacy i częściowo niszczą. Zamek traci swe walory obronne. 2 lata później Saksończycy go znowu zdobywają. W 1764 roku stacjonujący tu garnizon zostaje rozwiązany. Opuszczony zamek zaczyna niszczeć. W 1773 roku jest już w takim stanie, że ze względów bezpieczeństwa niektóre jego fragmenty trzeba było rozebrać. W czasie wojen napoleońskich zamek został częściowo odbudowany. W 1813 roku podczas odwrotu armii Napoleona wojska francuskie go znowu zniszczyły. Zamek stracił całkowicie swe militarne znaczenie. W czasie romantyzmu zapomniany zamek zaczyna powracać do życia. W 1859 roku król Saksonii Jan polecił, aby zamek odrestaurować. Od 1874 roku na zamku urzęduje kustosz, który miał za zadanie oprowadzać turystów po zamku. 1 czerwca 1877 roku zamek zostaje otwarty dla turystów. Od tego czasu aż do dzisiaj cieszy się wielką popularnością. Przyczynił się do tego także polski pisarz Józef Ignacy Kraszewski, który spędził na wygnaniu w Dreźnie wiele lat. W 1874 roku wydał tzw. „Trylogię Saską”. Jej pierwszy tom to powieść „Hrabina Cosel”. Któż jej nie czytał? Niektórzy pewnie pamiętają, że w latach 60-tych na podstawie powieści powstał film „Hrabina Cosel” z Jadwigą Barańską w głównej roli. Kim była hrabina Cosel?

Anna Konstancja von Brockdorf (tak się naprawdę nazywała) urodziła się 17 października 1680 roku w Holsztynie. 2 czerwca 1703 roku poślubiła saskiego ministra Adolfa Hoyma. Małżeństwo nie było szczęśliwe i już w styczniu 1705 roku Adolf Hoym wznosi sprawę o rozwód, który nastąpił rok później. A jak rozpoczęła się historia z Augustem? Król Polski August II Mocny w listopadzie 1704 roku powrócił z Warszawy do Drezna. Znał już Annę Konstancję. Wydarzenie, które ich przybliżyło, zdarzyło się 7 grudnia 1704 roku. Minister Hoym został zaproszony wraz z małżonką Anna Konstancją na bal do hrabiny Reuß. Nagle zapalił się dom, w którym mieszkał Adolf Hoym z żoną. Dzwony zaczęły bić na alarm. Zaciekawiony August Mocny kazał się zawieźć do pożaru. Tam w blasku płomieni ujrzał piękną, młodą kobietę, która pewnym i mocnym głosem wydawała służbie rozkazy. Król podchodzi do niej, ale ona zajęta jest pożarem. Dopiero po chwili poznała króla i się ukłoniła. Po pewnym czasie pożar jest ugaszony. Niebezpieczeństwo dla miasta zostało zażegnane. Po krótkiej rozmowie Anna Konstancja wsiada z królem do jego karety i razem odjeżdżają. Król jest w niej zakochany i zaczyna się starać o jej względy. Posyła jej 2 beczki tokaja. Po wielu zalotach i przetargach zostaje oficjalnie królewską metresą. Król podpisuje 12 grudnia 1705 roku zobowiązanie, że gdyby zmarła jego żona, wtedy on poślubi Annę Konstancję. W dokumencie tym przysiągł jej także wierność. Król, na jej życzenie oddala z dworu swą dotychczasową metresę, księżną cieszyńską. Anna Konstancja przeprowadza się do pałacu Taschenberga, mieszczącego się obok rezydencji królewskiej. W 1706 roku rozwodzi się z mężem, który jako saski minister ostrzega króla przed swą byłą żoną. Anna żąda od króla rocznej pensji w wysokości 100 000 talarów. W tym czasie na dworze wysocy urzędnicy królewscy dostają roczną pensję w wysokości 4000 talarów. Król nadaje jej godność hrabiny Cosel. Nazwa wzięła się od posiadłości Cosel (Koźle - małe miasteczko, dzisiaj część miasta Kędzierzyn-Koźle), które znajdowało się w księstwie opolskim na Śląsku. Pod tą nazwą jako hrabina Cosel weszła do historii. Przez ponad 7 lat u boku Augusta Mocnego uczestniczyła we wszystkich zebraniach, naradach i uroczystościach dworskich. Jako oficjalna metresa stała na dworze saskim na drugiej pozycji, zaraz po królu a wyżej nad wszystkimi ministrami. O jej pozycji niech świadczy fakt, że podczas pobytu króla w Warszawie w 1707 roku, hrabina Cosel demonstracyjnie każe wnieść swoje łoże do sypialni królewskiej. Na wiosnę 1709 roku Augusta Mocnego odwiedził król Danii. Mimo sprzeciwu żony Augusta, księżnej Krystyny, królowi towarzyszy hrabina Cosel jako pani domu. W tym czasie Anna Konstancja urodziła królowi trójkę dzieci: córki Augustę Konstancję i Fryderykę Aleksandrę oraz syna Fryderyka Augusta. Hrabina jest na szczycie swej potęgi. Stara się wpływać na politykę króla. Ministrowie zaczynają jej zarzucać mieszanie się do polityki. Tego król nie lubił. Miała być jego kochanką, ale do polityki mieszać się nie powinna. Gdy August Mocny stracił tymczasowo koronę w Polsce, hrabina wypowiedziała się, że Polacy powinni mieć za króla Polaka. Jej los został przypieczętowany, chociaż hrabina zdawała się tego nie dostrzegać. W Polsce August Mocny znalazł sobie za pomocą polskich magnatów nową metresę: hrabinę Marię Magdalenę von Dönhoff. Miała mu pomóc w odzyskaniu korony polskiej. Hrabina Cosel postanawia bronić swej pozycji i na początku 1713 roku wyrusza do króla do Warszawy. Po drodze zostaje zatrzymana i zmuszona do powrotu do Drezna. W grudniu musi opuścić pałac Taschenberg. Jej dni jako królewskiej metresy są policzone. 24 grudnia 1713 roku z Warszawy wraca August Mocny z nową metresą. W grudniu 1715 roku po wielu przetargach król podpisuje rozporządzenie o finansowym wsparciu hrabiny Cosel, która zamieszkać ma w pałacu Pillnitz. Hrabina może przebywać we wszystkich miejscach, w których akurat nie przebywa król. Czyli nie powinna mu się pokazywać na oczy. August Mocny żąda także od niej zwrotu pisemnego zobowiązania do jej poślubienia. Hrabina dokument ten dała na przechowanie swojemu kuzynowi hrabiemu Rantzau. Kuzyn szantażuje ją i żąda pieniędzy za ten dokument. Hrabina wyjeżdża do Berlina i postanawia odzyskać ten ważny dokument. Na polecenie Augusta Mocnego 22 listopada 1716 roku została aresztowana w Prusach jako zdrajczyni. Wymieniono ją na dezerterów z armii pruskiej. W Boże Narodzenie 1716 roku zostaje osadzona w zamku Stolpen. Ma 36 lat. Uwięziona na zamku spędzi tu 49 lat. Tylko kilka osób wie, gdzie znajduje się hrabina. Dostaje 5 osób na służbę a załoga garnizonu do jej pilnowania zostaje wzmocniona o 1 oficera, 4 podoficerów i 40 żołnierzy. Nie może się z nikim spotykać, nikt jej nie może odwiedzać. Nawet jej dzieci nie mogą jej odwiedzać. Jej jedyny sposób komunikacji ze światem zewnętrznym to listy, które oczywiście muszą przejść przez cenzurę. Jest zbyt niebezpieczna, zna zbyt wiele tajemnic państwowych. W 1717 roku król odzyskuje swe pisemne zobowiązanie poślubienia hrabiny Cosel. Powoli odbiera jej cały majątek, który w całości otrzymał potem ich wspólny syn hrabia Fryderyk August von Cosel. Córki zostały wydane dobrze za mąż: Augusta Konstancja von Cosel (od 1725 roku hrabina von Friesen) i Fryderyka Aleksandra von Cosel (od 1730 roku hrabina Moszyńska). Hrabina Cosel w 1719 z okazji zaślubin następcy tronu z cesarską córką prosi o łaskę i uwolnienie. Jednak nic nie osiągnęła. Po 11 latach od jej uwięzienia August Mocny odwiedził zamek Stolpen w związku z wypróbowaniem nowej armaty, ale na zamek nie wstąpił i hrabiny nie widział. Król umiera 1 lutego 1733 roku w Warszawie. Hrabina nosi żałobę a swe listy oprawia w czarną ramkę. Syn Augusta Mocnego, król Polski August III Sas odmawia jej kolejnej prośbie o uwolnienie. Jedynie złagodzono jej rygor pobytu na zamku. Jej dorosłe już dzieci mogą ją odwiedzać. W wieku 60 lat hrabina dostaje pozwolenie, że może się dowolnie poruszać w obrębie zamku. Mogą ją także odwiedzać niektóre osoby. Komnaty, które do tej pory zamieszkiwała, zostały uszkodzone przez uderzenie pioruna podczas burzy w 1743 roku. Po 28 latach uwięzienia, hrabina musi się przeprowadzić do wieży Jana (obecnie nazywanej wieżą Cosel). W wieży przyrządzono jej trzy pokoje do zamieszkania. Żyje tu w całkiem prostych warunkach. Zwalnia 3 służących. W 1756 roku, gdy zamek zdobywają Prusacy, jej wartownicy wcześniej uciekli. Hrabina pogodzona z losem, nie korzysta z możliwości ucieczki. W 1763 roku zmarł król August III Sas a hrabina była nadal uwięziona. W testamencie z 30 marca 1760 roku zapisuje cały swój majątek synowi. Hrabina von Cosel umiera 31 marca 1765 roku na zamku Stolpen w wieku 85 lat. Ponad 49 lat była tu uwięziona. Do zamku przybywa jej syn, hrabia Fryderyk August von Cosel. Na rozkaz ministra, wbrew jej woli hrabina zostaje pochowana w kaplicy zamkowej. Minister wraz z całą załogą przeszukują jej pomieszczenia. Poszukują listów, wspomnień i innych dokumentów, jednak przed swą śmiercią hrabina wszystko spaliła. Jej losy popadły w zapomnienie. Dopiero za sprawą powieści Kraszewskiego przypomniano sobie o niej. W 1881 roku, czyli w ponad 100 lat po swej śmierci otrzymała dopiero płytę nagrobkową. W NRD sfilmowana została trylogia Kraszewskiego pod tytułem „Splendor Saksonii i chwała Prus”. Dziś hrabina Cosel jest jedną z najbardziej znanych postaci w historii Saksonii i nie tylko. To także część historii polsko-saksońskiej. Może i my znajdziemy chwilę czasu, aby odwiedzić to miejsce związane z hrabiną Cosel? Jak tu dojechać? Jadąc autostradą A 4 z Drezna na Zgorzelec należy skręcić na Radeberg i dalej na Stolpen albo skręcić z autostrady na Bischowswerda. W kasie przy kupowaniu biletu wstępu można otrzymać darmową ulotkę w języku polskim na temat zamku Stolpen i Szwajcarii Saksońskiej. Zamek czynny jest codziennie latem w godz. 9.00-18.00 i zimą w godz. 10.00-16.00.

To jest mój artykuł o hrabinie Cosel, który napisałem dla gazety Info&Tips. Ukazał się w Nr. 11 w dniu 16.03.2008.

Opracowanie: Andrzej Czerwiński (Andy)

Zwinger w Dreźnie

2009-10-06T22:16:00.001+02:00

Zapraszam państwa na wycieczkę do Drezna. Zwinger - o tym pałacu prawie wszyscy słyszeli, chociaż nie wszyscy widzieli. Chciałbym państwu go trochę przybliżyć, bo jest tego wart. Pozatym ma związki z Polską, poprzez osobę elektora saskiego i równocześnie króla polskiego Augusta II Mocnego. Mało kto wie, że brama koronna, czyli najbardziej fotografowany fragment Zwingera zwieńczona jest wieżą z hełmem, na szczycie którego cztery polskie orły podtrzymują polską koronę. Poza tym Drezno leży tylko 100 km za granicą, czyli można tam szybki i bez problemu dojechać. Zapraszam państwa do Drezdna.

Zwinger w Dreźnie

Zwinger to piękny, barokowy kompleks budynków znajdujący się w centrum Drezna. Jest nie tylko rozpoznawalnym symbolem miasta, ale również jednym z najbardziej znanych zabytków Saksonii i całych Niemiec. Nazwa Zwinger pochodzi z położenia budynku, który został wciśnięty pomiędzy zewnętrznymi i wewnętrznymi murami obronnymi. To jest kompleks budynków zbudowanych z piaskowca na planie prostokąta. Posiada wewnętrzny dziedziniec a z zewnątrz otoczony jest galeriami, pawilonami i przepiękną bramą koronną. Budowla powstała na życzenie księcia elektora saskiego i króla Polski Augusta II Mocnego. Nadworny architekt królewski Mateusz Daniel Pöppelmann dostał zamówienie na budynek na wzór rzymskiego Colloseum, w którym mogłyby się odbywać różne dworskie uroczystości. Powstała drewniana budowla jako rodzaj amfiteatru. August Mocny w 1709 roku zmienia jednak swoje zamówienie i każe w tym miejscu zbudować oranżerię. W 1711 roku oranżeria zostaje rozbudowana o barokowy ogród, w którym stoi piękna fontanna z nimfami. W latach 1712-1716 powstaje salon matematyczno-fizyczny oraz pawilon francuski. W latach 1714-1718 zostaje zbudowana brama koronna. Jest znana i podziwiana na całym świecie. To jest najbardziej fotografowana budowla w całym Zwingerze. Stała się jego symbolem. Jest przedstawiana na widokówkach, jej zdjęcia są w różnych książkach. Każdy ją już na pewno gdzieś widział. Zbudowana została przez architekta Pöppelmanna a całość wspaniale upiększył rzeźbiarz Baltazar Premoser. Brama koronna w stylu włoskiego baroku łączy w sobie antyczne elementy łuku triumfalnego i bramy wjazdowej. Nad kolumnami znajduje się królewskie berło i skrzyżowane miecze a nad bramą jest herb Saksonii. Na bramie koronnej są postacie z mitologii greckiej. Jest tu Herkules oraz bogini Atena. Całość zwieńczona jest wieżą z hełmem, na szczycie którego cztery polskie orły podtrzymują polską koronę. Dach został wykonany z miedzi i jest pozłacany, co tylko potęguje wrażenie przepychu. Zwiedzanie Zwingera powinniśmy zacząć właśnie od bramy koronnej. Z lewej strony znajduje się francuski pawilon. To też jedna z piękniejszych budowli w Zwingerze. Jej ukoronowaniem jest figura Herkulesa, który niesie kulę ziemską. Obok niego są inne bóstwa z mitologii greckiej. Jest Zeus z Herą, jest Atena, Artemida i Parys. Jako Parys przedstawiony jest tutaj młody August Mocny. Na skroniach ma wieniec laurowy a w ręce zamiast jabłka trzyma polską koronę i zwraca się do Afrodyty. Idąc dalej po schodach dojdziemy do wspaniałej fontanny z kąpiącymi się nimfami. Jest to jedna z piękniejszych barokowych fontann. Wody wypływa z góry ze źródełka i spływa po stopniach ze sztucznego wodospadu do sadzawki na dole. Po bokach znajdują się nimfy i delfiny. W 1719 roku z okazji zaślubin następcy tronu Fryderyka Augusta z arcyksiężniczką Marią Józefą nastąpiło uroczyste otwarcie Zwingera. W czasie wojny siedmioletniej w 1760 roku Zwinger został po raz pierwszy uszkodzony i był używany jako miejsce parad przez pruską armię. Następne szkody powstały w latach 1806-1813 w czasie trwania wojen napoleońskich. W Zwingerze od strony Elby znajdował się tylko mur. W latach 1847-1854 znany architekt Gotfryd Semper (budowniczy m.in. opery w Dreźnie – Semperoper) zbudował od strony Elby w stylu renesansowym galerię. Od jego nazwiska została nazwana galerią Sempera. Po rewolucji w 1849 roku w Dreźnie zostały zniszczone opera oraz kilka pawilonów w Zwingerze. W następnych latach nastąpiła odbudowa i renowacja. W czasie II wojny światowej podczas nalotów na Drezno a zwłaszcza strasznego bombardowania w dniu 13 lutego 1945 roku Zwinger został prawie całkowicie zniszczony. Brama koronna spaliła się całkowicie. Po wojnie dużo ludzi zaangażowało się w jego odbudowę. W 1951 roku została odbudowana brama koronna a w 1963 roku ukończono odbudowę całości. W czasie powodzi stulecia w 2002 poziom Elby podniósł się na wysokość 9,40 m. Elba wylała a w zachodniej stronie miasta wylała druga rzeka Weißeritz. Obydwie zalały stare miasto z dwóch stron a dziedziniec Zwingera znalazł się pod wodą. Ratując dzieła sztuki umieszczono je w pośpiechu w piwnicy. Niestety woda wdarła się i tam. Po wielu dniach walki z żywiołem z dziedzińca została wypompowana woda. Dzisiaj wszytkie szkody zostały usunięte a Zwinger prezentuje się znowu ze swej najlepszej strony. Co jest warte obejrzenia w środku?. W galerii Sempera znajdują się obrazy starych mistrzów takich jak Rubens, Rembrandt, Rafael, Tycjan, Cranach czy Dürer. W jej drugim skrzydle znajduje się zbrojownia z kolekcją drogocennych zbroi i broni palnej. Wśród ponad 15 000 eksponatów warty zobaczenia jest płaszcz koronacyjny Augusta Mocnego. A jeśli już jego wspominamy to trzeba powiedzieć o porcelanie. Znajduje się tutaj jedna z największych kolekcji porcelany na świecie. Jest chińska porcelana z XV wieku no i przede wszystkim znana porcelana miśnieńska. Drezno to nie tylko Zwinger, jest tam dużo innych zabytków do zwiedzania. Na to miasto potrzeba kilku dni. Dlatego nie będę teraz tego wątku rozwijał a do tematu Drezna wrócę kiedyś w osobnym artykule. Jak tam dojechać? Do Drezna jedziemy autostradą A 4 w kierunku do Polski, na Zgorzelec. Zwinger znajduje się na Starym Mieście w samym centrum. Ponieważ na Starym Mieście jak w każdym innym mieście jest ciężko o parkingi, najlepiej auto zostawić gdzieś na przedmieściach a do centrum dojechać pociągiem lub autobusem. Aby dojechać do Zwingera jedziemy tramwajem nr. 1, 2, 4, 6, 8, 9, 11, 12 lub autobusem nr. 82 albo 94. Wysiadamy na przystanku Postplatz. Galeria Sempera z galerią starych mistrzów malarskich oraz zbrojownia są czynne od godz. 10-18. W poniedziałki nieczynne. Kolekcję porcelany możemy również zobaczyć w godz. 10-18. W poniedziałki kolekcja jest również nieczynna. Szczególnie piękny jest Zwinger w nocy, gdy jest podświetlony. Subtelna gra świateł ukazuje go z innej strony. Zwinger trzeba koniecznie zobaczyć, bo jest po prostu piękny.

To jest mój artykuł, który ukazał się w gazecie „Info&Tips” w Niemczech.

Opracowanie: Andrzej Czerwiński (Andy)

Pałac Charlottenburg w Berlinie

2009-08-23T13:36:00.006+02:00

Chciałbym przybliżyć państwu piękny pałac w Berlinie. Z Polski do Berlina nie jest zbyt daleko, niektórzy jak np. mieszkańcy Wielkopolski mają 1-2 godzin jazdy do stolicy Niemiec. Berlin jest bardzo często odwiedzany przez polskich turystów, więc może warto byłoby tu zajrzeć.
To jest artykuł, który ukazał się dzisiaj 23.08.2009 w gazecie „Info&Tips” Nr. 34. To jest największa polska gazeta, jaka ukazuje się w Niemczech. Według wydawcy największa polska gazeta wydawana na Zachodzie Europy. Ja tam opisuję na zmianę polskie i niemieckie zabytki. Z serii „Jedź do Polski z Info&Tips ” oraz „Zwiedzaj Niemcy z Info&Tips” ukazało się już ponad 100 moich artykułów z moimi zdjęciami.
Prezentuję państwu pałac Charlottenburg w Berlinie.

Pałac Charlottenburg w Berlinie

Pałac Charlottenburg jest największą zachowaną rezydencją Hohenzollernów w Berlinie. W 1695 roku pruski książę elektor Fryderyk III kazał wybudować pałac w połowie drogi pomiędzy Berlinem a Poczdamem dla swej żony Zofii Charlotty. Pałac zaprojektował architekt Jan Arnold Nering w stylu włoskiego baroku. Budowa pałacu „Lietzenburg”, bo tak się początkowo nazywał trwała od 1695 do 1699 roku. 18 stycznia 1701 roku książę elektor Fryderyk koronuje się na króla w Prusach jako Fryderyk I. Po koronacji postanowił pałac rozbudować jako swą letnią rezydencję. Zadanie rozbudowy pałacu otrzymał architekt Eosander von Göthe. W 1705 roku umiera królowa Zofia Charlotta. W wyrazie hołdu dla zmarłej małżonki, król Fryderyk I postanawia pałac i okalający go ogród nazwać Charlottenburg. W latach 1709-1712 dokonano kolejnej rozbudowy pałacu. Wtedy założono charakterystyczną kopułę, która stała się jednym z symboli Berlina. Do pałacu Charlottenburg została zaplanowana wszystkim znana bursztynowa komnata. Zaprojektował ją rzeźbiarz i architekt Andreas Schlüter. Zbudować ją miał dla króla Fryderyka I duński mistrz bursztyniarski Gottfried Wolffram, który znajdował się na służbie u króla od 1701 roku. Jego usługi były jednak według króla Fryderyka zbyt drogie. W 1706 roku zadanie zbudowania bursztynowej komnaty otrzymali gdańscy złotnicy Ernest Schacht i Gottfried Turau. W 1712 roku wspomina się o pracy nad bursztynową komnatą, jednak w pałacu Charlottenburg nie została nigdy ukończona. Przypuszcza się, że została w końcu wbudowana do białej sali w zamku miejskim w Berlinie. W 1713 roku umiera król Fryderyk I. Następny król pruski Fryderyk Wilhelm I w 1716 roku podarował w końcu bursztynową komnatę carowi Piotrowi I Wielkiemu, który złożył wizytę w Prusach i był komnatą zachwycony. Już wtedy uważana była za ósmy cud świata. Fryderyk Wilhelm w pałacu nie mieszkał i używał go tylko do celów reprezentacyjnych. Tutaj podpisał w 1725 roku umowę z królem angielskim Jerzym I, w wyniku której do Prus zostało przyłączone księstwo Jülich-Kleve. Tutaj także podejmował latem 1728 roku polskiego króla Augusta II Mocnego. Sytuacja zmieniła się dopiero, gdy na tron wstąpił w 1740 roku Fryderyk II Wielki. Uczynił on z pałacu Charlottenburg swą rezydencję. Bardzo czuł się z tym pałacem związany, gdzie mieszkała jego babcia, królowa Zofia Charlotta. Na jego polecenie latem 1740 roku architekt Jerzy Wacław Knobelsdorff dobudował do pałacu nowe skrzydło. Dla króla Fryderyka Wielkiego i jego żony Elżbiety Krystyny urządził nowe apartamenty w stylu rokoko. Królowa tu jednak nigdy nie zamieszkała. Zbudowano wtedy także reprezentacyjną salę balową, złotą galerię oraz białą salę. W 1746 roku Fryderyk Wielki rozpoczął w Poczdamie budowę nowego pałacu Sanssouci i jego zainteresowanie pałacem Charlottenburg osłabło. W 1786 roku na tron wstąpił Fryderyk Wilhelm II. Zaraz zaplanował zmiany w ogrodzie pałacowym. Zaangażował do tego celu ogrodnika Jana Augusta Eyserbecka a architekt Karol Gotthard Langhans wybudował oranżerię. Powstał piękny ogród barokowym który łączy się z parkiem krajobrazowym o powierzchni 55 hektarów. Całość usytuowana jest na lewym brzegu Szprewy. Z polecenia króla w latach 1788-1799 do pałacu dobudowano teatr, w którym zaczęto grywać sztuki, które napisał Johann Wolfgang Goethe. W nowym skrzydle Fryderyk Wilhelm II nakazał urządzić dla siebie dwa mieszkania: letnie i zimowe. Obydwa zostały podczas II wojny światowej zniszczone. Następny król Fryderyk Wilhelm III używał pałacu Charlottenburg jako letnią rezydencję. Wraz ze swą małżonką, królową Luizą zamieszkiwali w apartamentach zbudowanych dla Fryderyka Wilhelma II. W czasie wojen napoleońskich król Fryderyk Wilhelm III przebywał na azylu, z którego powrócił w 1810 roku. Zaangażował natychmiast słynnego berlińskiego architekta Karola Fryderyka Schinkela, aby dla królowej Luizy zaprojektował i przebudował sypialnię. Jest to jedyne pomieszczenie z tego czasu, które zostało po II wojnie światowej odbudowane ze zniszczeń. 19 lipca 1810 roku zmarła nagle, darzona wielkim szacunkiem królowa Luiza. Król Fryderyk Wilhelm aby uczcić zmarłą, w ogrodzie pałacu Charlottenburg nakazał wybudować mauzoleum. Zaprojektował je Karol Fryderyk Schinkel a wybudował Henryk Gentz. Po śmierci Fryderyka Wilhelma III jego syn nakazał, aby go pochować obok królowej Luizy. W 1890 roku mauzoleum zostało przebudowane przez Alberta Geyera, aby można było dobudować tu groby dla cesarza Wilhelma I i jego małżonki cesarzowej Augusty. Za panowania króla Fryderyka Wilhelma IV w pałacu Charlottenburg przebudowano dla niego i jego małżonki królowej Elżbiety część apartamentów w stylu klasycystycznym. Król Fryderyk Wilhelm IV był ostatnim królem z rodu Hohenzollernów, który w pałacu kazał zbudować dla siebie własne mieszkanie. Po jego śmierci w 1861 roku w pałacu jako w swej wdowiej rezydencji zamieszkiwała królowa Elżbieta. Następca na tronie, cesarz Wilhelm I pałacem Charlottenburg nie interesował się w ogóle. Rok 1888 nazywany jest rokiem „trzech cesarzy”. 9 marca 1888 roku zmarł cesarz Wilhelm I. Na tron wstąpił jego śmiertelnie już chory syn, cesarz Fryderyk III, który po 99 dniach urzędowania zmarł 15 czerwca 1888 roku. W tym krótkim czasie zamieszkiwał w pałacu Charlottenburg. Podczas gdy w Poczdamie każdy król pruski zbudował dla siebie swój pałac, w Berlinie w pałacu Charlottenburg zamieszkiwali wszyscy władcy pruscy. Każdy z nich pałac przebudowywał dla siebie i w ten sposób po każdym pozostały tu ślady ich aktywności architektonicznej. W czasie II wojny światowej pałac Charlottenburg został mocno uszkodzony. Po 1945 roku w jego odbudowę zaangażowała się dyrektorka zarządu berlińskich pałaców Margarethe Kühn. Z jej inicjatywy na dziedzińcu honorowym pałacu ustawiono znowu w 1952 roku Pomnik Fryderyka Wilhelma I - Wielkiego Elektora (Große Kurfürst). W latach 2004-2006 pałac Charlottenburg był używany przez prezydenta Niemiec, gdyż w tym czasie trwał remont pałacu Bellevue, w którym normalnie urzęduje prezydent Niemiec. Pałac Charlottenburg jest jednym z symboli Berlina, więc będąc w stolicy Niemiec warto go zwiedzić. Pałac znajduje się w dzielnicy Charlottenburg-Wilmersdorf.

Opracowanie: Andrzej Czerwiński (Andy)

Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska w Kowarach.

2009-08-18T23:00:00.005+02:00

Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska.

Polecam ten Park wszystkim, którzy nie mają zbyt wiele czasu na wycieczki. Tutaj w ciągu kilku godzin można zobaczyć kilkadziesiąt miniatur pałaców, zamków, kościołów oraz klasztorów znajdujących się na terenie Dolnego Śląska.

W województwie Dolnośląskim niedaleko Śnieżki i Karpacza leży mała miejscowość Kowary. Znana była do tej pory z fabryki dywanów. Fabryka upadła, ale od kilku lat na terenie fabryki powstała nowa atrakcja turystyczna. W sierpniu 2003 został otwarty Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska. Jego właścicielem jest pan Marian Piasecki. Przez ponad 25 lat pracował w Niemczech jako inżynier energii atomowej. Za zarobione pieniądze postanowił stworzyć Park Miniatur Zabytków. Ponieważ na Dolnym Śląsku jest bardzo dużo starych zamków, pałaców, kościołów i klasztorów, więc wybór był stosunkowo łatwy. W tej chwili w Parku znajduje się ponad 30 Miniaturowych Zabytków, a prace nad nowymi ciągle trwają. Miniatury są dokładnie odwzorowane w skali 1:25. Modele wykonane są z materiałów odpornych na warunki atmosferyczne. Oznacza to, że całe lato i jesień mogą stać na wolnym powietrzu w parku. Zimą prezentacja odbywa się w hali. Miniatury wykonane są bardzo dokładnie na podstawie setek zdjęć, a także zachowanych planów architektonicznych. Dzisiaj niektóre prawdziwe zabytki są lekko podniszczone, a miniatury pokazują je w latach świetności. Modele zostały wykonane z wielką starannością przez zdolnych absolwentów Szkoły Rzemiosł Artystycznych w Cieplicach. Niezapomnianym przeżyciem jest spacer w parku pomiędzy miniaturami. Można je fotografować z różnych stron. Wszystkie obiekty są podpisane. Przewodnik może nam na temat każdego zabytku opowiedzieć ciekawą historię. Oprowadzanie przez przewodnika może być w języku polskim, niemieckim lub angielskim. W hali znajduje się kawiarenka, gdzie można również nabyć różne książki, widokówki, pamiątki i inne materiały na temat Dolnego Śląska. Park jest czynny codziennie od godziny 9.00 – 18.00. Przy parku znajduje się bezpłatny parking. Do Kowar dojedziemy jadąc z Jeleniej Góry do Karpacza. Park Miniatur znajduje się w byłej fabryce dywanów zaraz za przystankiem PKS. Naprawdę warto tu wstąpić jadąc do Karpacza lub na Śnieżkę.

Opracowanie: Andy

2009-07-20T01:51:00.005+02:00

Rydzyna

Zamek w Rydzynie wybudowano w XV wieku na sztucznej wyspie otoczonej fosą. Należał do Jana z Czerniny. W 1682 roku zamek wykupił Rafał Leszczyński herbu Wieniawa. W latach 1682-1695 przebudował zamek na barokową rezydencję. Kolejnym właścicielem został jego jedyny syn, Stanisław Leszczyński, król Polski. Sprowadził słynnego architekta Pompeo Ferrariego, który po raz kolejny przebudował zamek. Gdy Leszczyński musiał abdykować, kolejny król Polski August II Mocny najechał na Rydzynę i spalił rezydencję swego konkurenta do tronu polskiego. Potem August II kazał zamek odremontować i sam chętnie tu przebywał. Miał tu wszystko, co lubił: kochanki, beczki wina oraz tereny do polowań. Tu przyjmował posłów Piotra Wielkiego, tatarskiego chana oraz tureckiego sułtana. W 1738 roku Rydzynę kupił od ekskróla Stanisława Leszczyńskiego, Aleksander Józef Sułkowski.

Rydzyna położona jest 10 km na południowy-wschód od Leszna.

Z zamkiem tym związana jest jedna z najbardziej przerażających legend o Białej Damie. Kto ma słabe nerwy, niech lepiej dalej nie czyta.

Mieszkańcy Rydzyny obserwowali, jak z łąk i mokradeł wyłaniała się postać niewiasty, która ubrana była w powłóczystą, białą szatę. Zjawa maszerowała zawsze do zamku. Nazywana była Białą Damą. Raz w roku przychodziła z zaświatów do zamku, aby dowiedzieć się, czy jej kara i pokuta dobiegła końca. Nad kaplicą zamkową w pokoju wisi obraz tej kobiety. Według legendy to było wdowa po jednym z mieszkańców zamku. Samotna wdowa zapała wielką miłością do brata zmarłego męża. Był jednak jeden problem. Jej szwagier był… księdzem. Starała się, aby ksiądz mógł powrócić do stanu świeckiego, niestety bez powodzenia. Aby być bliżej swego ukochanego, sztyletem zabiła swym małych, dwóch synków. Ich ciała pochowała w pałacowym parku. Pan Bóg za ów straszny czyn ukarał ją nagłą śmiercią. Od tego czasu zaczęła się w zamku ukazywać ta pokutująca mara. Ludzie starali się o tej strasznej historii zapomnieć, jednak pokutująca mara pojawiała się co roku. Corocznie w nocy z 1 na 2 listopada pojawiała się ta zjawa. Nawet jeśli ktoś przebywał w zamku i nie znał tej historii, w tą noc nie mógł zasnąć. Ludzie jakby coś przeczuwali, w całym zamku zaczynał oddziaływać jakiś niespokojny duch. Obojętnie jaka była pogoda, nad zamkiem ukazywał się czarny obłok a w parku, mimo, że nie wiał wiatr, liście zaczynały drgać i szeleścić. Na krótko przed północą w kaplicy zaczynał się jakiś szum i łoskot, jakby ktoś przesuwał meble i nerwowo chodził. Gdy wybiła północ, drzwi od kaplicy się otwierały. Świece na ołtarzu same się zapalały. Przed ołtarzem w białej szacie klęczała kobieta z bolesnym obliczem. Grobowe zimno uderza wkoło i nagle ukazuje się kapłan w ornacie na mszę świętą. Ale cóż za okrutny widok. Ten kapłan jest kościotrupem. Jego głowa to trupia czaszka, kielich trzymają tylko kości. Przed nim w komżach idą dwa małe szkielety, jeden niesie mszał a drugi ampułki. Zaczyna się msza święta, kapłan gorąco się modli. Dwa małe szkielety mu odpowiadają, ale żaden głos od nich się nie wydostaje. Po mszy kapłan zasiada na krześle a do spowiedzi podchodzi widmo Białej Damy. Jak gorąco się modli, jak z żalem wyznaje swe grzechy. Jakie to straszne winy wyznaje, gdy po trupiej czaszce kapłana zaczyna spływać zimny pot. Ile westchnień i łez jest podczas tej spowiedzi. Dwa małe szkielety klęczą i modlą się, jakby wstawiając się za płaczącą kobietą. Zjawa mocno bije się w piersi, schyla głowę na znak żalu i skruchy. Powoli podnosi wzrok na kapłana i mówi: „Przebaczenia”. A kapłan grobowym głosem odpowiada: „Nie w tym roku jeszcze”. Widmo się pyta: „A kiedy, kiedy?” Lecz kapłan milcząc wskazuje na dwa małe szkielety klęczące przed ołtarzem. Nagle zjawy znikają, świece gasną, drzwi kaplicy się zamykają. Wielu, którzy widywali Białą Damę, uciekali z zamku przez okno na jej widok. Biała Dama miała pokazywać się na wiosnę w parku z naręczem kwitnącej czeremchy. Szukała do zmroku miejsca, gdzie pogrzebała ciała zabitych przez siebie dwóch synków. Rozrzucała w parku kwiat czeremchy, żałośnie wołając: „ To dla was synkowie, dla was”. Od pewnego czasu duch przestał się pokazywać. Są dwie wersje, dlaczego się to skończyło. Jedna wersja mówi, że gdy zamek spłonął w 1945 roku, mara pokutna spłonęła razem z zamkiem. Druga wersja mówi, że ponoć dawno temu do Rydzyny powrócił w sędziwym wieku ów kapłan. Odnalazł w parku drzewo, pod którym pochowane były ciała chłopców. Wydobył dwa szkielety i pogrzebał je po chrześcijańsku. Od tego czasu mara Białej Damy odzyskała spokój a jej grzech został odpuszczony. W tej chwili w zamku znajduje się luksusowy hotel, ale jest tu jeden pokój w którym żaden nie odważy się przenocować. Słychać jakieś jęki i żałosne westchnienia.

Opracowanie: Andy

Podróż statkiem na Renie na trasie Koblencja-Moguncja (Koblenz-Mainz)

2009-07-08T21:24:00.007+02:00

Podróż statkiem na Renie na trasie Koblencja-Moguncja (Koblenz-Mainz)

Zapraszam dzisiaj państwa na wycieczkę statkiem „RheinEnergie” po Renie. Właściwie to katamaran a nie statek, ale to nie ma wielkiego znaczenia. Ren to jedna z najdłuższych rzek w Europie o długości 1320 km, z tego niecałe 900 km przystosowane jest dla żeglugi statków. Wypływa z Alp w Szwajcarii, płynie przez Badenię-Wirtembergię, Hesję, Nadrenię-Palatynat, Westfalię i Holandię. Uchodzi do morza Północnego za Rotterdamem. Na południu rzeka tworzy naturalną granicę między Niemcami a Francją. Wybrałem się statkiem na wycieczkę z Koblencji (Koblenz) do Moguncji (Mainz). Dlaczego ten odcinek? Ktoś powie, że mogłem się wybrać z Kolonii (Köln) do Düsseldorfu lub z Koblencji do Kolonii. Zgadza się, jest więcej możliwości. Ale ten odcinek znałem już podróżując tędy z ICE. Niestety, pociąg jedzie zbyt szybko i ciężko robić zdjęcia. Wzdłuż Renu po obu brzegach prowadzą drogi krajowe B 9 oraz B 42. Równocześnie przy drogach na obydwu brzegach znajdują się linie kolejowe. Jazda pociągiem w tej okolicy to prawdziwa przyjemność, jest to chyba najpiękniejszy odcinek kolejowy w Niemczech. Jazda autem jest też przyjemna, pod warunkiem, że nie trzeba auta prowadzić. Jest wtedy czas, aby podziwiać widoki. Można się za to zatrzymać w dowolnym miejscu. Odległość pomiędzy Koblencją a Moguncją wynosi niecałe 100 km i na tym odcinku znajduje się około 40 zamków lub ich ruin. Wychodzi średnio co 2-3 km jakiś zamek albo ruiny. Najważniejszym czynnikiem, który zadecydował o tym, że wybrałem tą trasę jest to, że odcinek ten pomiędzy Koblencją a Bingen wraz z całym przybrzeżnym regionem w 2002 roku został wpisany na światową listę dziedzictwa kultury UNESCO.

W 1689 roku król francuski Ludwik XIV rozpoczął wojnę spadkową w Palatynacie. Natychmiast zajął przynoszące spory dochód urzędy celne znajdujące się na Renie. Okoliczne zamki nakazał zburzyć i spalić. Tylko trzech nie udało się wojskom francuskim zdobyć: Marksburg, Rheinfels i twierdzę Ehrenbreitstein w Koblencji. Zobaczymy je podczas tej podróży. W 1815 roku Ren z okolicą przypadł do Prus. Naczelnym hasłem stało się wtedy powiedzenie „Odbudowa starej niemieckiej kultury budowlanej”. Odbudowano wtedy większość zniszczonych zamków leżących w dolinie Renu.

Po obu brzegach rzeki ustawione są widoczne z daleka białe tablice z kilometracją. Pełne kilometry oznaczone są całą cyfrą; np. Koblencja leży przy km 592. Co pół kilometra na tablicy jest czarny krzyż a co 100 metrów jest tablica z jedną cyfrą, symbolizującą kolejną setkę metrów. Cyfra 3 na drugim brzegu przy przystani w Koblenz informuje nas, że jesteśmy dokładnie przy km 592,3. Można w ten sposób oznaczyć dokładne położenie statku, miasta lub zamku. To może się przydać, gdy wspomnę o jakimś zamku a ktoś chce się wybrać w podróż autem nad brzegiem Renu. To tyle tytułem wprowadzenia.

Zaczynamy naszą podróż w Koblencji na przystani przy km 592,3. Przewoźnikiem ze statkami jest firma KD (Köln-Düsseldorf). Ma ona przy każdej przystani budki, gdzie można kupić bilety. Podróż zaczyna się o godz. 11.00. Za nami znajduje się Niemiecki Róg (Deutsches Eck) a na drugim brzegu znajduje się twierdza Ehrenbreitstein. Trochę dalej przy km 591,0 jest pałac w Koblencji. Nie będę tego tu szerzej omawiał, co jest w Koblencji, gdyż kiedyś wrócę do tego tematu i jeden artykuł poświęcę tylko na Koblencję. Po kilkunastu minutach naszej podróży przy km 585,2 znajduje się pałac Stolzenfels. Zbudowany w latach 1242-1259 przez arcybiskupa Trewiru (Trier) zamek Stolzenfels służył jako urząd celny do ściągania podatków. Podczas oblężenia Koblencji przez wojska francuskie w 1689 roku zamek został zdobyty i spalony. Ruiny zamku zostały w 1823 roku podarowane prze miasto Koblencję pruskiemu następcy tronu, późniejszemu królowi Wilhelmowi IV. Ten postanowił na ruinach zamku zbudować pałac, a zadanie do wykonania otrzymał znany architekt pruski Karol Fryderyk Schinkel. Król wydał tylko jedno polecenie. Odbudować tak, aby zachować wszystko, co się do tej pory zachowało. Schinkel postąpił zgodnie z królewskim zaleceniem, ale tylko od strony Renu. Wieża, dziedziniec i budynek od strony rzeki zostały zachowane. Od strony góry Schinkel zbudował pałac według własnego projektu. Powstała nowa brama i kaplica. Wnętrza pałacu zostały na nowo wyposażone, co sprawiło, że król Wilhelm ze swą rodziną tu często przebywał. Przy km 580,0 na górze wznosi się dumny zamek - Marksburg. Nazwę swą otrzymał od patrona mającego zamek w opiece - św. Marka Ewangelisty. Pod jego wezwaniem znajduje się kaplica mieszcząca się w najstarszej wieży. Pierwszy zamek zbudowany został ok. 1150 roku. W czasie swej długiej historii wielokrotnie był umacniany i przebudowywany. W 1479 roku zamek przechodzi pod panowanie hrabiów heskich. Wszystkie umocnienia, jakie były, wydawały się im jednak zbyt słabe. Postanowiono na wałach zainstalować armaty. Gdy w latach 1689-1692 wojska francuskie zniszczyły większość zamków, Marksburg pozostał niezdobyty. Nieuszkodzony został przejęty przez Prusy w 1866 roku. Mijamy Boppard i przy km 566,4 znajdziemy ruiny dwóch zamków sąsiadujących ze sobą. To ruiny Sterrenberg i Liebenstein a obydwa zamki nazywane są zwaśnieni bracia. Zamki graniczą ze sobą a mimo tego rozdzielone są wysokim murem granicznym. Według legendy na zamku Sterrenberg mieszkał rycerz, któremu zmarła małżonka w młodym wieku, zostawiając go z dwójką chłopców. Rycerzowi w prowadzeniu domostwa i wychowywaniu synów pomagała młoda służąca. Gdy chłopcy dorośli, to obaj się w niech zakochali. Ona wybrała młodszego z nich. Gdy zaczęła się wyprawa krzyżowa do Ziemi Świętej, młodszy z nich wybrał się na nią z innymi rycerzami. Ona wiernie na niego czekała. Po latach wrócił wreszcie ukochany na zamek. Przyprowadził ze sobą Greczynkę, którą poślubił będąc na wyprawie krzyżowej. Jego ojciec wybudował dla młodej pary nowy zamek obok swojego i nazwał go Liebenstein. Starszy z braci był bardzo oburzony niewiernością młodszego brata, który złamał słowo rycerskie. Postanowił pomiędzy obydwoma zamkami wznieść wysoki mur, aby nie patrzeć na wiarołomstwo brata. Ale pewnego dnia obydwaj bracia spotkali się przy kościele. Doszło między nimi do kłótni, zakończonej pojedynkiem na miecze. Odrzucona przez młodszego brata niewiasta chciała ich obu pogodzić i nadziała się na ich miecze ginąc na miejscu. Bracia zginęli także we wzajemnej walce. Staremu rycerzowi pękło serce z rozpaczy. Tyle legenda o zwaśnionych braciach. Fakty natomiast mówią coś innego, ale nie są już takie romantyczne, więc zostańmy przy legendzie. Na km 559,3 ujrzymy Burg Maus a przy km 555,7 Burg Katz, czyli zamki Myszy i Kota. Na innym brzegu przy St. Goar znajdziemy zamek Rheinfels, km 556,7. To jest trzeci zamek, którego nie zdobyły wojska francuskie w czasie wojny spadkowej w Palatynacie. Przy km 554,3 dopłyniemy do olbrzymiego bloku skalnego nazywanego Loreley. Chyba o żadnej skale nie śpiewano tyle pieśni. Co to jest Loreley? Ren w swym środkowym odcinku jest szeroki od 300 do 600 m. Jednak w tym miejscu na zakole zwęża się do 113 metrów i jest głęboki na 25 metrów. Jest to najwęższe miejsce środkowego Renu. Naprzeciw szybkiemu nurtowi rzeki ukazuje się wysoki na 132 metry blok skalny. Szybki nurt na zakręcie wypada z wirażu, kłębiąc się i tworząc niebezpieczne wiry. Ponieważ jest tu wąsko, więc jest to bardzo niebezpieczne miejsce dla żeglugi. Wiele statków i łodzi rybackich się tu rozbiło. Tam gdzie dzieją się niebezpieczne i tajemnicze rzeczy, tam szybko powstają legendy. I tak powstała legenda o syrence, która czesząc swe piękne włosy złotym grzebieniem, śpiewała wdzięcznym głosem i zwabiała tu żeglarzy. Ci zauroczeni jej śpiewem, wpatrywali się w piękną syrenkę, nie zauważając niebezpiecznych wirów i skał. Często kończyło się to zatonięciem albo roztrzaskaniem łodzi lub statku na skałach. Przed blokiem skalnym jest mała wysepka, na której jest umieszczony posąg małej syrenki. Skąd się wzięła nazwa Loreley? Słowo „ley” jest pochodzenia celtyckiego i znaczy skała lub kamień. „Lore” pochodzi ze staroniemieckiego i znaczy szemrać, szumieć, mruczeć. Nazwa powstała od silnego echa, które się tu aż siedmiokrotnie odbijało. Niestety dzisiaj przy hałasie komunikacyjnym jest to niemożliwe do usłyszenia. W 1930 roku najbardziej niebezpieczne skały wysadzono w powietrze. Przy km 550 miniemy zamek Gutenfels. Trochę dalej przy km 546,0 dopływamy do miejscowości Kaub. Tam na środku rzeki na maleńkiej wysepce stoi piękny zameczek. Nazywa się Pfalz co znaczy Palatynat. Wygląda jak kamienny okręt, który walczy z falami. Władający tą okolicą hrabiowie postanowili w tym miejscu utworzyć urząd celny, co przynosiło spory dochód. Najpierw zbudowano na wyspie wieżę, a w 1338 roku zbudowano zameczek. Posiada on ostry kamienny dziób „statku”, który wytrzymuje napór wody. W swej historii nigdy nie dostał się w nieprzyjacielskie ręce. W 1750 roku wzmocniono zewnętrzne mury a wieża i dachy otrzymały nowy wygląd, który do dzisiaj pozostał niezmieniony. Pomieszczenia wewnątrz zameczku są udostępnione do zwiedzania przez turystów. W zameczku znajduje się nawet mały wewnętrzny dziedziniec. Dopływamy do miasteczka Bacharach przy km 543,0. Widoczna jest wieża kościoła św. Mikołaja, dalej znajdują się ruiny kaplicy Wernera z 1287 roku. Powodem budowy kaplicy było zabójstwo małego chłopca o imieniu Werner, którego ciało znaleziono krótko przed Wielkanocą 1287 roku. Do kaplicy przez kilkaset lat przybywało dużo pielgrzymek. Nad nimi na zboczu góry stoi zamek Stahleck. Podczas wysadzania tego zamku kaplica została mocno uszkodzona. Potem góra osunęła się na kaplicę. Jej ruina stoi bez dachu i sklepienia. Na km 542 widzimy ruiny zamku Fürstenberg, a jadąc dalej mijamy co kilka km zamki Sooneck i Reichenstein. Przy km 530,3 tuż przed Bingen znajduje się ruina zamku Ehrenfels, a przed nim przy km 530,2 na wyspie stoi biała wieża. Jej nazwa to „Mysia Wieża”. Według legendy zbudować ją kazał arcybiskup z Moguncji o imieniu Hatto w celu pobierania cła rzecznego. Od chłopów pobierał ze zboża dziesięcinę. W tym celu zbudował w Moguncji olbrzymią stodołę. Pewnego razu z powodu suszy i nieurodzaju głodujący lud przyszedł do niego i prosił go o zboże na mąkę. Hatto obiecał im pomóc i posłał ich do swej stodoły. Tam kazał wszystkich zabarykadować a drewniany budynek własnoręcznie podpalił. Wszyscy ludzie zginęli w płomieniach, tylko myszy uciekając szparami uratowały się. Dotarły do jego pałacu i zjadły wszystko, co napotkały. Wtedy Hatto przypomniał sobie o wieży na wyspie. Myślał, że na środku rzeki schroni się i bezpiecznie przeczeka ten czas. Myszy przepłynęły jednak na wyspę i dotarły do wieży. Tam go zaatakowały i zjadły żywcem. Stąd wzięła się nazwa „Mysia Wieża”. Legenda podobna do tej o Popielu. Wieża rzeczywiście należała do setki lat do arcybiskupów Moguncji i była wykorzystywana jako urząd celny. W 1689 roku została spalona przez wojska francuskie. Została odbudowana w 1855 roku przez pruskiego króla, który użył jej jako stacji sygnałowej dla żeglugi rzecznej. Podczas pogłębiania koryta rzeki w 1974 roku wieża straciła swą funkcję i stoi tylko jako potwierdzenie legendy. W Bingen przy km 525 zobaczymy jeszcze zamek Klopp. Trochę dalej za Mysią Wieżą na drugim brzegu przed Rüdesheim na stokach winnic widoczny jest z daleka olbrzymi pomnik Germanii przy km 528,0. Symbolizuje zjednoczenie Niemiec i został zbudowany ze składek całego narodu uzbieranych w latach 1877-1883. Posąg Germanii wysoki jest na 10,5 m a cokół na którym stoi mierzy 25 m wysokości. Cokół udekorowany jest płaskorzeźbą z brązu, na której widnieje cesarz Wilhelm I, jego kanclerz Bismarck a także inni książęta oraz żołnierze. Prawie 200 postaci w naturalnej wielkości. Nasza podróż zbliża się powoli do końca. Jeszcze w miejscowości Oestrich przy km 518,1 mijamy drewniany dźwig rzeczny pochodzący z 1652 roku. Na km 511,0 mijamy miejscowość Eltville z pięknym książęcym zamkiem. Z daleka już widać z jednej strony brzegu Wiesbaden leżące przy km 503,0. Szykujmy się powoli do zakończenia podróży. Docieramy powoli do Moguncji leżącej na drugim brzegu przy km 500,0. Mijamy jeszcze stojący niedaleko brzegu pałac książęcy, w którym mieści się teraz muzeum rzymsko-germańskie. Moguncję omówię też kiedyś w osobnym artykule. Mijamy budynek krajowego parlamentu i wreszcie jest nasza przystań mieszcząca się przy km 498,0. Jesteśmy zgodnie z planem o 19.30 na miejscu, nasza podróż trwała dokładnie 8 i pół godziny. Najpiękniejsze widoki są na górnym pokładzie, można sobie samemu ustawić stolik i krzesła, gdzie się chce. Znajduje się tu również mały plac zabaw dla dzieci oraz bufet z napojami. Nasz statek pod pokładem posiada restaurację z klimatyzacją i wielkimi panoramicznymi oknami. Ile kosztuje taka przyjemność? Z Koblencji do Moguncji bilet kosztuje 46,50 Euro. Niby dużo na pierwszy rzut oka. Ale zrobiłem 95 km, co wychodzi średnio niecałe 50 Centów za km. Przy 8 i pół godzinach jazdy wyjdzie 5 Euro godzinę jazdy. Widoków i wrażeń doznanych nie zapomnimy nigdy. Nie trzeba się też od razu wybrać na ten cały odcinek. Można wybrać krótszą trasę z Koblencji do Boppard lub Bacharach albo do Bingen. Krótszy czas przejazdu, mniejsza cena ale wrażenia pozostaną. Wybierzmy krótszy odcinek na początek, ale w jedną stronę i na powrót. Zresztą statki, bo więcej ich kursuje zatrzymują się w przystaniach co kilka km, więc każdy znajdzie dla siebie odpowiednią propozycję. Polecam państwu taką wycieczkę po Renie.
Opracowanie: Andy

„Tati, to je ryba s nohami” czyli Polska Niemcy i Czechy na weekend.

2009-06-16T19:30:00.003+02:00

Jaki camping wybrać aby odwiedzić trzy państwa w trzy dni oraz żeby było ciekawie? Odpowiedź dla Nas jest jedna: Liberec! Czeskie miasto położone w Górach Jizerskich. W mieście jest jeden camping przy ul. Letnej. Jest czysty i zadbany a przede wszystkim niedrogi. 4Os+sam+namiot= 425 k. Prysznice na monety [10k 5min]. Posiada również dużą i lość domków letniskowych do wynajęcia gdyby ktoś nie miał namiotu, a wiem ze słyszenia że są tacy, lub co gorsza tacy co wolą jakieś domki z zapaszkiem zimowego grzybka od prawdziwego kontaktu z naturą jaki daje tylko namiot. Cóż lamerzy turystyczni są wśród nas ;) Liberec wita Nas nawałnicą deszczu i gradu. Tak leje że nawet nawigacja się myli i kieruje nas pod tylną bramę - trzeba więc objechać. Namiot rozbijamy w przerwie między opadami spiesząc się bo już na horyzoncie następna czarna chmura. Nasza Quechua jest w tej chwili jedynym namiotem na campingu. Ten stan nie utrzymuje się jednak długo bo już jakaś czeska para podjeżdża autem i rozbija drugi namiot po czym znikają w środku na jakoś dziwnie długi czas ;) Jest też para z Holandii. Oboje na oko po jakieś 120 lat; weseli, uśmiechnięci i szczęśliwi że ich wypasione BMW przyciągnęło przyczepę Knaus do tak pięknego czeskiego campingu. W Libercu sztandarowym obiektem, który należy odwiedzić są baseny termalne. Namiot już stoi, tak więc jedziemy tam szybciutko. Jest to największe termalne kąpielisko w Czechach, zbudowane na terenie dawnej fabryki z 2poziomowym podziemnym parkingiem. Jest tu też całe miasteczko dla turystów ze sklepami, kinem 4D, lunaparkiem itp. Oprócz wielu różnych atrakcji wodnych jak np. sztuczny nurt, który wszystkich porywa, posiada też sztuczne tunele jaskiniowe z akwariami, w których pływają tropikalne ryby. Czesi widocznie pozazdrościli Węgrom kąpieliska jaskiniowego w Miskolcu, nawet im to wyszło chociaż wygląd sztucznych stalaktytów u sufitu budził mój uśmiech. Ranek budzi nas pięknym słońcem. Po gradowym lodzie, który pokrywał camping poprzedniego dnia nie ma śladu. Dziś w pięknym słońcu jedziemy sto km do Bastei. Nawigacja chce się popisać i wybiera skrót na Sebnitz. Te jej popisy kosztują nas 30 kilometrowym nadłożeniem drogi. Okazuje się, że w Sebnitz za mostem granicznym jest przekopany rów (kładą jakiś kabel?) i przez kilka dni przejście nieczynne. Sąsiednie przejście jest w rzeczywistości kładką dla pieszych, chociaż IGO pokazuje, że jest -a jakże, droga i most są, ale w budowie. IGO wyprzedziło czas, posiada mapy które dopiero będą aktualne może za rok. Bastei to niespotykany zabytek na skalę światową. Znowu nieznany w Polsce (jak np. Ipolytarnoc na Węgrzech), do tego stopnia, iż 300metrów od granicy niemieckiej polak obsługujący stację paliw zapytany jak tam najlepiej dojechać stwierdził że nie wie co to za miejsce a do Niemiec to się jeździ tylko po proszki do prania bo poza tym to już nie ma po co!!! Faktycznie chemię gospodarczą mają super, ale okazuje się że nie tylko. Bastei wita nas ogromną ilością turystów, kilkadziesiąt autokarów, tysiące aut. Coś takiego widywaliśmy pod Wenecją czy w Paryżu. Dwa duże parkingi pełne. Obsługa nie wpuszcza PKW (samochód osobowy) robiąc miejsce autobusom. Robią to wszystko- trzeba im przyznać sprawnie. Na szczęście jest trzeci parking- ogromny tyle ze 3 km dalej. Okazuje się jednak ( tu przydaje się mała znajomość niemieckiego) ze co 10 minut kursuje z niego do Bastei autobus (4euro Familienkarte hin und zurück bis 5 Personen ). Udało się! -stoimy na największym moście Bastei. Niesamowite uczucie: człowiek zawieszony nad przepaściami na moście z XVI wieku. Urwiska są niespotykane,ich wysokość przekracza 200m. W dole wije się wąska wstążka Elby. Wystarczy użyć wyobraźni by zobaczyć wojska protestantów, którzy rozłożyli ogromne katapulty w czasie wojny trzydziestoletniej i zaciekle atakują głazami o średnicy do 1metra mosty Bastei – jedyną drogę do twierdzy katolików: Neurathen. Kilka mostów wali się w przepaść.( dziś są tam stalowe kładki). Obrońcy mocno wspierani przez wojska papieskie leją gorącą smołę i wystrzeliwują deszcz kul i strzał na obsługę katapult. Ostatecznie twierdza została zdobyta i spalona. Wojna 30-sto letnia była najkrwawszą wojną religijną od czasu wypraw krzyżowych. Potwierdza to fakt że po jej zakończeniu ludność Europy zach. zmniejszyła się do około 50 % ! Była to wojna zainspirowana przez Watykan bojący się panicznie spadku wpływów do kasy papieskiej przez rozprzestrzeniający się protestantyzm, który nie chciał łożyć danin dla Rzymu. Uff... jak dobrze że mamy dziś Unię Europejską, a państwa wyznaniowe kończą się w Europie. Kolejny Nasz cel Zamek Konigstein staje się dla Nas nieosiągalny z powodu gigantycznego korka na wjeździe do miasta Konigstein. Pozostaje nam tylko włączyć kierunkowskaz i zawrócić na środku mostu przez Elbę. Tu zazdrościłem motocyklistom, którzy zręcznie przeciskali się między autami. Ci to pozwiedzają!Może kiedyś nadejdzie dzień że kupię jakieś fajne Moto i pojadę na jakąś wyprawę oczywiście z Agnieszką. Na koniec jeszcze o Libercu. Jest tu super ogród botaniczny, jakiego z pewnością nie mamy w Polsce. Największy w Czechach. To trzeba zobaczyć! Jest tu kilka pawilonów między innymi afrykański, australijski, amerykański płd i płn. Są też świetne akwaria morskie i najciekawsze wg mnie akwarium z żywym i uśmiechniętym zaprzeczeniem teorii kreacjonizmu ; rybami z nóżkami.Ich mimika sprawia wrażenie ciągle śmiejących się. Pochodzą z jakiegoś odizolowanego endemicznego jeziora Ameryki Południowej. Śmieją się pewnie bo ich Adam i Ewa nie mieli nóżek a im wyrosły – amen. Zadziwiające jest że podobne zwierzęta spotkaliśmy w Jaskini Postojna w Słowenii. Chociaż żyły na różnych krańcach ziemi wyewoluowały w podobny sposób z tym że w Postojnej są ślepe bo żyją w ciemności i oczka im zanikły. Ech chciałoby się zaśpiewać: ...zaprawdę powiadam Wam: ...oto Wielka Tajemnica ….Ewolucji! W ogrodzie można zakupić mięsożerne roślinki – podobno domowy terminator na muchy i komary. Obok ogrodu botanicznego znajduje się ZOO ale my z powodu tego że jesteśmy przeciwnikami zamykania ssaków w klatkach darujemy je sobie.

Region Liberec – Drezno to region, który powinno się zwiedzać co najmniej tydzień, a my mieliśmy tylko 3 dni tak więc na pewno tu wrócimy.

GPS:

camping Liberec -N 50st 46'39.85 E 15 02 16 16

Bastei - 50st58'00.35 14 03 55 50

ogród botaniczny - 50st46'42.86 15 04 32 00

AquaPark - 50st45'39.22 15 03 09 16

Konigstein - 50st55'18.20 14 02 51 37

opracowanie: tajo@vp.pl

W ten deszczowy weekend - do słonecznej Portugalii! (1996)

2009-06-12T21:54:00.001+02:00

Zapraszam ... do słonecznej Portugalii ... 1996 roku!

Dziś ze skanera - Małpy z Gibraltaru

2009-06-08T16:39:00.000+02:00

Znaliście kogoś, kto Polonezem wybrał się do Gibraltaru! Nie - To już znacie! Stąd ta moja radość na jednym ze zdjęc - a nie jestem mechanikiem samochodowym! Powiecie - znowu wspomnienia! Tak będzie przez pewien czas, aż uda się przywieźć zdjęcia z deszczowej Islandii, bo to o niej dziś marzymy skanując stare zdjęcia! Ale do ... Gbraltaru wracając ...

Więcej? ... TUTAJ!

Wspominki francuskie z okazji głosowania do Parlamentu Europejskiego!

2009-06-07T18:20:00.002+02:00

Dziś wzięliśmy na warsztat Picasy stare zdjęcia z Francji 1996 roku! W ruch poszedł skaner, Wikipedia, Google Earth (potrzebny do dokładniejszej lokalizacji)i oczywiście Picasa! Tym razem troszkę więcej zdjęć, choć Francja nie była celem naszych Wakacji 1996! Więcej, ale też nie za dużo TUTAJ lub TUTAJ!

Przerywnik w Alpejskich zmaganiach 1995! Postanowiliśmy sprawdzić, czy słoneczko ogrzewa Alpy od południa.

2009-05-30T13:27:00.001+02:00

Wakacje 1995 roku to nasze alpejskie (zimne) wakacje. Nasz główny cel - Szwajcarię - realizowaliśmy w mało sprzyjającej, deszczowej aurze, zmiennej pogodzie, jak zresztą przystało na góry! Widoki, wezbrane górskie potoki i wspaniałe huczące przez 24 godziny wodospady schłodziły nasze organizmy do tego stopnia, że postanowiliśmy sprawdzić, czy słoneczko ogrzewa Alpy od południa. Wybraliśmy okolice włoskiego miasteczka Stresy z jeziorem Lago Maggiore. To był świetny pomysł - niestety nie możemy się pochwalić dużą ilością zdjęć. Więcej oczywiście mamy na filmowej taśmie VHS. Dziś też pada i to jest okazja by powspominać! Od południowego pasma Alp, aż po Padańską Nizinę rozciąga się włoska strona malowniczego Jeziora Lago Maggiore. Z długością 66 km i szerokością 10 km jezioro to jest drugim, co do wielkości jeziorem we Włoszech i ulubionym miejscem letniego wypoczynku. Pomimo napływu turystów miejsce to zachowało swe pierwotne walory. Liczne, tradycyjne wioski górskie i przepiękne krajobrazy są atutem tego regionu. W zależności od upodobań, każdy urlopowicz znajdzie tu coś dla siebie. Jest to idealny region na wędrówki, wycieczki rowerowe, plażowanie, a do tego otoczony niesamowitym krajobrazem górskim.
Miasteczko Stresa leży na zachodnim brzegu jeziora Lago Maggiore, w pobliżu Wysp Borromejskich. Miejscowość ta składa się z siedmiu części, gdzie jedną z nich są właśnie słynne Wyspy Borromejskie. Stresa ze swą malowniczą starówką i dzięki urokowi „Belle Epoque” stała się popularnym i ulubionym kurortem Europy. Niesamowity krajobraz i niezapomniane widoki przyciągnęły do Stresa nawet samego Ernesta Hemingwaya. Godne zobaczenia są czarujące ogrody i parki wokół willi, a w szczególności ogród przy Villa Ducale. Szczególną sławą cieszą się piękne zamki i ogrody Wysp Borromejskich. Wyspy te nazwano „Perłą Lago Maggiore“. Isola Bella jest jedną z wysp Borromee na jeziorze Maggiore we Włoszech. Wyspa jest długa na 320m a szeroka na 400 metrów. Centralną część wyspy zajmuje pałac Borromeuszów (it. Borromee) oraz znajdujące się wokół niego ogrody.
Isola Bella w przeszłości była zamieszkiwana lecz obecnie jest bezludna. Do 1632 roku wyspa była skalną wysepką znaną jako Isola di Sotto. Jednakże w tym samym roku Carlo III członek rodziny Borromeuszów rozpoczął budowę pałacu w dedykacji dla swojej żony Isabeli D'Addy. Prac nad budową pałacu oraz projektem ogrodu podjął się mediolańczyk Angelo Criveli. Prace nad budową zostały przerwane około 1650 roku z powodu wybuchu epidemi w Księstwie Mediolanu. Po śmierci Carlo III zadanie ukończenia wyspy odziedziczyli jego synowie Giberto III oraz Vitalino VI, którzy zatrudnili do pracy mediolańskiego architekta Carlo Fontane, który dokończył prace nad budową pałacu. Jednakże wykończenie prac nad ogrodem bracia zostawili swojemu bratankowi Carlo IV. Inauguracyjne otwarcie pałacu miało miejsce w 1671 roku.
Za Czasów Giberto V Borromeusza (1751 – 1837) wyspa stała się popularnym miejscem odwiedzin najsławniejszych osób, wśród których zaleźli się między innymi Edward Gibbon, Napoleon Bonaparte wraz ze swoją ówczesna żoną Józefiną oraz Karolina Brunszwicka Księżna Walii. Mimo braku stałej populacji wyspa stała się bardzo popularna wśród turystów. Mogą o tym świadczyć choćby połączenia promowe z 4 gminami: Stresa, Baveno, Verbania oraz Intrą.

Węgierskie Pompeje czyli Góry Bukowe i okolica

2009-05-26T06:13:00.028+02:00

Prawie każdy z nas zapytany co zna ciekawego na Węgrzech zapewne odpowie: Budapeszt, Balaton,Hajduszoboszlo no i może Heviz. Jest jednak coś równie, a może i bardziej ciekawego - Góry Bukowe. Góry te swoją wyjątkowość zawdzięczają bowiem swemu wulkanicznemu pochodzeniu. Nie wypiętrzyły się jak z reguły inne na skutek naporu płyt tektonicznych na siebie. Są one po prostu wygasłym ogromnym wulkanem i materiałem, który ten wulkan wyrzucił z siebie. Pochodzenie tych gór bezpośrednio rzutowało na życie ludzi i przyrody tego regionu w sposób często nieświadomy dla pokoleń tam zamieszkujących. Było treścią legend i pierwotnych, tych najciekawszych sprzed masowej chrystianizacji wierzeń. Najciekawsze legendy najlepiej sobie przypomnieć już po zakwaterowaniu. A gdzie? My polecamy jedyne słuszne miejsce; u bardzo miłej gospodyni w Szilvasvarad. Camping Diofahaz [ www.diofahaz.hu ] .Posiada ona mini camping, dwa domki letniskowe [8 osobowe] oraz pokoje w swoim domu. Camping jest super. Czyściutko i nie drogo. Prawdziwa domowa atmosfera z widokiem na najwyższy szczyt Gór Bukowych. Posiada nawet internet wi-fi 3Mb! Za opłatą można nawet wypożyczyć laptop. Byliśmy tam pierwszymi polakami jakich ta sympatyczna właścicielka gościła [Pani mówi po niemiecku i angielsku]! Dodam że jest też drugi camping oficjalny gminny[Hegyi camping] jest on jak by to jednak ująć delikatnie: przaśny i droższy. W Szilvasvarad rozpoczyna się szlak doliny rzeczki Szalajki. To miejsce od razu przypomina chorwackie Plitvice. Jest niesłychanie malownicze. Kursuje tu co godzinę kolejka wąskotorowa. Kiedyś wożono nią rudę żelaza do hut Miszkolca. Tak więc dzięki wybuchowi wulkanu przez ok 150 lat region przeżywał prosperitę gdyż ruda żelaza zalegała bardzo płytko. Cała wędrówka doliną to ok 7 km spaceru( powrót najlepiej kolejką ) w towarzystwie śpiewu ptaków i szumu potoków. Na końcu wędrówki dodatkowo 10 minutowy marsz już pod ostrą górę do jaskiń ludzi pierwotnych zamieszkujących ten teren ok. 30 000 lat temu. Wędrując mamy świadomość tego że powulkaniczne potoki, które wytryskują z gór były traktowane przez pierwotnych jak wielki dar od Bogów zapewniający im bogactwo zwierzyny przy obfitych wodopojach, a ta sama ruda pozwalała wytwarzać narzędzia. Było jednak dla pierwotnych ludów Gór Bukowych miejsce Niesamowicie Święte! Najświętrze ze Wszystkich Miejsc. Każdy choć raz w roku wędrował tam aby móc obmyć ciało w gorących wodach danych im przez Bogów. Tym miejscem jest dzisiejsze kąpielisko w oddalonym o 50km Miszkolctapolca. To cel nr 2 naszej wyprawy. Jest to jedyne termalne kąpielisko w Europie zbudowane na bazie całkowicie naturalnych gorących wodach płynących przez szereg jaskiń powulkanicznych. To ewenement na tle całej masy komercyjnych termalnych basenów i aqua parków powstających w całej Europie. Jest to miejsce z duszą i niesamowitą chociaż już zapomnianą historią. Do dyspozycji jest ok 700m korytarzy jaskiniowych ze wspaniałym sztucznym prądem wodnym, baseny z różną temperaturą, i jaskiniową komorą dźwięku gdzie każde wypowiedziane słowo jest wielokrotnie potęgowane i odbijane od skał. Wpływając tam mamy poczucie potęgi miejsca jakiej z pewnością musiał ulec człowiek pierwotny zanurzywszy się w gorących pieczarach odbijających ogromnym echem głos od skał. Wrażenia dopełnia sufit imitujący nieboskłon połyskujący gwiazdami i podświetlony tajemniczym światłem. „Miskolctapolca - Cave Bath Barlangfurdo” to miejsce, które z pewnością odwiedzę nie raz. Wieczorem po basenach najlepiej kupiwszy wcześniej oczywiście zapas wina, ale tylko marki Kadarka i Egri-Bikaver [dlaczego powiem zaraz] zasiąść przy stoliku campingu Diofahaz i wznosić toasty - o parodio- za Turków. To oni bowiem po zajęciu tych terenów ok 1600r. na nowo odkryli zakazane i zapomniane przez chrześcijan gorące wody termalne i pierwsi zbudowali tu łaźnie. Katolicyzacja ludów pierwotnych przyniosła całkowity zakaz odwiedzania źródeł termalnych. Według kościoła było to miejsce pogańskich kultów i musiało być tępione wmawiając miejscowym że to sam lucyfer podgrzewa wodę aby kusić ludzi, a każdy kto się w niej wykąpał często był nawet palony na stosie :( Turcy rozpropagowali znowu kąpiele w Miszkolcu i pogrzebali całkowicie mit katolicki tych czasów o jedynej kąpieli jakiej może dostąpić człowiek, a mianowicie - chrzcie św.
Turcy chociaż nie pili oficjalnie wina to jednak przemycili i zaczęli uprawiać winorośl o nazwie kadarka. Dlatego właśnie będąc tu proponuję wypicie wielu toastów za nich tym właśnie trunkiem :) . No tak tak... powie ktoś,ale dlaczego wymieniłem wino Egri-Bikaver? Z tym wiąże się cel nr.3 naszej wyprawy w rejon Gór Bukowych – Eger ! Nie będę się rozpisywał o katedrze w Egerze czy o jeszcze paru kościołach, bo każdy znajdzie te informacje w pierwszych lepszych przewodnikach. Skupię się na wyjątkowym zabytku Egeru a mianowicie tureckim minarecie i jego historii. Pochodzi on właśnie z czasów 100-letniego panowania turków. Po klęsce pod Mohaczem Turcy zagrozili Egerowi. W 1550 r. komendantem zamku w Egerze został legendarny István Dobó. Kiedy jesienią 1552 r. 80-tysięczna armia turecka otoczyła Eger, charyzmatyczny komendant dowodził załogą liczącą (razem z kobietami i dziećmi) 2100 osób. 14 września rozpoczęło się 40-dniowe oblężenie tureckie, które nie było w stanie złamać oporu obrońców. Turcy szeptali między sobą, że Dobó poi chyba swych żołnierzy byczą krwią, skoro z taką werwą odpierają ataki. Ze strachem patrzyli na opływające czerwoną cieczą brody egerskich wojów. Tymczasem było to tylko miejscowe wino, zwane odtąd egri bikavér, czyli egerska bycza krew. Turcy rezygnując ze zdobycia zamku, nie wiedzieli, że załoga walczyła ostatkiem sił. Bohaterska obrona Egeru stała się dla Węgrów kultowym epizodem ich historii, a opowieści o bohaterstwie obrońców, o kobietach lejących wrzątek i smołę na wroga, przez długie lata niewoli opowiadane były „ku pokrzepieniu serc”. Epilog wydarzeń był jednak dość smutny: na skutek problemów finansowych i braku zrozumienia u władz, István Dobó zrzekł się funkcji kapitana twierdzy. Jego następcy, dowodzący załogą złożoną głównie z najemników, pół wieku później oddali Eger Turkom. Tak więc EGRI_BIKAVER do dna! Niedaleko Egeru leży miejscowość Egerszalok, która posiada również coś co łączy ją z Turcją, a właściwie z tureckim Pamukkale. Wioska zyskała sławę dzięki termalnemu źródłu kształtującemu białą kalcytową górę, podobną do tureckiego Pamukkale. Źródło ukryte jest wśród lesistych wzgórz ok. 2 km na południe od Egerszalók. Nie tak dawno temu ledwie obmurowane bajorka z gorącą wodą były domeną wtajemniczonych, którzy kąpali się na łonie natury, bez biletów i ubrań. Od kilku lat funkcjonuje tu coraz tłumniej oblegane nieduże kąpielisko, a w najbliższych latach ma powstać jeszcze jeden nowoczesny kompleks wypoczynkowy, więc dziki zakątek zmieni diametralnie charakter. Na razie kąpielisko należy jeszcze do tych mniej zagospodarowanych. Na terenie kąpieliska są na razie tylko sanitariaty, prymitywne przebieralnie i kiosk gastronomiczny. Na dole, u stóp kalcytowej piramidy, znajdują się dwa „tekstylne” baseny o temperaturze 32–38°C, a na górze, wśród zieleni, ciepłe bajorko dla miłośników kąpieli bez strojów. Piętrzące się nad basenami kilkunastometrowe białe formacje przypominają polukrowany tort lub marszczone draperie. Węglan wapnia, który wytrąca się z gorącej wody pod wpływem powietrza atmosferycznego sprawia, że piankowa skała wciąż rośnie. Świeży kalcyt jest bardzo kruchy i delikatny, i dopiero po dłuższym czasie twardnieje. Proces ten przyspieszają algi i glony, żyjące na wilgotnej powierzchni. Wokół tufowego pagórka wybudowano ścieżki, po to, by nie deptać delikatnej skały. Woda o temperaturze 65–68°C i wydajności 400 l/min trysnęła podczas odwiertów przeprowadzonych w 1961 i 1987 r. Zakwalifikowana jako termalna i lecznicza, zawiera wysokie stężenie wodorowęglanów wapnia i sodu. Wykazuje lecznicze działanie w schorzeniach reumatycznych i terapii pourazowej kości. W wędrówkach po okolicy towarzyszy nam na pomnikach, obeliskach i u przydrożnych handlarzy na figurkach wizerunek sokoła. O co chodzi pomyślałem? Już wiem - to Turul! Turul jest ptakiem wywodzącym się ze stepowej mitologii madziarskiej. Swoim wyglądem przypomina ogromnego sokoła, który, jak podają mity, przesiaduje na szczycie Drzewa Życia, otoczony mniejszymi ptakami, w jakich zaklęte były dusze nienarodzonych. Turul stał się skrzydlatym symbolem Węgier. W roku pańskim 819, Ügyek, syn króla Magoga i władca państwa Scytów, poślubił córkę Ened Belia, której na imię było Emesze. Urodziła ona syna, któremu nadano imię Álmos (dosłownie: "Śpiący"). Swe miano zawdzięczał niezwykłemu wydarzeniu związanemu z jego narodzinami. Pewnego dnia Emesze, zobaczyła we śnie wielkiego ptaka Turula, który spłynął do niej z gór i uczynił brzemienną. Z jej łona wypłynął wówczas ogromny strumień, którego wody podążały w kierunku zachodnim. Jego prąd ciągle wzbierał i był coraz silniejszy, aż kaskady wody porwały ze sobą śnieg zalegający na szczytach wysokich gór i runęły w kierunku zielonych dolin rozpościerających się po drugiej stronie wzgórz. Tam woda się zatrzymała, a po jej środku wyrosło przepiękne drzewo o złotych konarach. Wizję tę odczytano jako zapowiedź narodzin pierworodnego, który da początek potężnemu rodowi władców węgierskich.
Będąc w Górach Bukowych nie sposób odwiedzić miejscowości: Ipolytarnoc [ http://ipolytarnoc.kvvm.hu ], i chociaż znajduje się 100km od tych gór to jednak jest z nimi ściśle związana. Dodam że przyjeżdżają tam autokary z rejestracjami z całej Europy a w Polsce na słowo Ipolytarnoc cisza - nikt nic nie wie, a to właśnie główny świadek powstania Gór Bukowych – Węgierskie Pompeje!
Na obrzeżach wioski Ipolytarnóc znajduje się jedno z najciekawszych oraz najniezwyklejszych muzeów otwartych dla turystów na Węgrzech, wpisane na listę Eurepejskich Obszarów Ochrony Przyrody oraz zaliczane do perły europejskiego dziedzictwa geologicznego. Jest nim wystawa skamieniałości sprzed 20-30 milionów lat, jakie zachowały się w tutejszych skałach i które dziś dają świadectwo bogactwa przyrody prehistorycznego, tropikalnego lasu zniszczonego przez nagłą erupcję wulkanu. O miejscu tym wspominają już dawne kroniki królewskie z 1322-1337r., informując o społeczności około 20 rodzin zamieszkujących tę okolicę. Osada stała się jednak słynna na całym kontynencie dopiero w 1837r., gdy Ferenc Kubinyi odkrył przypadkiem [miejscowe dzieci sprzedawały wg nich kamienne ptaszki a w rzeczywistości zęby pra-rekinów, które woda wypłukiwała z płytko zalegającego piaskowca] . Po trwających ponad 150 lat badaniach jeszcze współcześnie badacze zaskakiwani są coraz to nowszymi i bardziej egzotycznymi znaleziskami o trudnej do oszacowania wartości. Ciągną się one wzdłuż wschodniej części osady, gdzie w 1986r. wytyczono specjalny szlak turystyczno-naukowy dla wszystkich zainteresowanych zapoznaniem się z unikalnymi na skalę Europy skamieniałościami jak skamieniałe potężne drzewa i odciski łap zwierząt. Ścieżka edukacyjna wiedzie nas z przewodnikiem [jęz. niem lub ang] między najciekawszymi skałami, przenosząc nas w czasie o 20 milionów lat wstecz i wyjaśniając zachodzące wówczas zjawiska i procesy przyrodnicze, których efekty przetrwały do współczesności i dziś cieszą nasze oczy. Odpowiednio rozmieszczone tablice poglądowe przekazują szczegółową wiedzę odnośnie każdej z charakterystycznych epok w dziejach Ziemi, a każda z nich dotyczy okresu różniącego się od poprzedniego o około 15 tys. lat. Znaczna część mijanych skał jest pochodzenia wapiennego i powstała z morskich osadów pokrywającego ten teren w okresie miocenu słonego zbiornika, ale na szlaku podziwiać też można również skały wulkaniczne sprzed ponad 25 milionów lat! Mamy możliwość obejrzenia niesamowitej prezentacji 3D oraz obejrzenia i poczucia na własnym ciele filmu 4D ukazującego życie tu przed wybuchem wulkanu. Film trwa 10 min. ale zapewniam że tego pokazu dłużej nie byłoby się w stanie wytrzymać. Powiem tylko że pani przed filmem sprawdza przypięcie pasów i prosi o podniesienie rąk gdyby ktoś już nie mógł ;) 23 miliony lat temu na terenie obecnych Węgier panował klimat subtropikalny, a w miejscu obecnych gór rozciągała się trawiasta sawanna. Choć nieco uboga w roślinność drzewiastą, obfitowała za to w zwierzynę. Liście wysokich akacji dawały cień i schronienie grupom roślinożerców przemierzających pożywne trawiaste przestrzenie w większych grupach, podczas gdy w gęstwinie krzaków ukrywały się wypatrujące ofiary drapieżniki. Ptaki okupowały brzegi niewielkich zbiorników wodnych, a część pozostająca w symbiozie z większymi ssakami podróżowała na ich grzbietach. Rozległych równin strzegły wznoszące się wulkany[ dziś Góry Bukowe], a cały krajobraz prawdopodobnie przypominał ten znany dziś z Tanzanii i Kenii oraz Parku Serengeti. Przez prehistoryczną sawannę w Ipolytarnóc przepływała niewielka rzeka, z której korzystały zamieszkujące ją zwierzęta traktując jako doskonały wodopój. Zbliżając się do bagnistych brzegów oraz pozostając bez ruchu w czasie zaspokajania pragnienia, pozostawiały głębokie ślady w mule i rzecznych osadach, które później skamieniały przemieniając się w piaskowiec. Pokryty pyłem wulkanicznym zanim zdążył erodować, doskonale zakonserwował się do czasów współczesnych i dziś, wydobyty z ryolitu, pozwala nam poznać szczegóły życia sprzed milionów lat. W odróżnieniu od zwierząt, którym prawdopodobnie udało się w znacznej większości uciec przed wybuchem wulkanu, rośliny porastające sawannę nie miały takiej możliwości, w związku z czym były bezpośrednio narażone na ogień i spadający z nieba pył wulkaniczny. Dlatego też w przetrwałych do dziś skałach zachowały się i odciski, i skamieliny blisko dziesięciu tysięcy (do dziś udało się zidentyfikować właśnie tyle) gatunków. Za prawdziwą sensację uchodzą zaś potężne pnie ówczesnych drzew, które skamieniały w całości zachowując w doskonałym stanie całą swą wewnętrzną strukturę. Doskonale zachowane odciski liści, kwiatów, roślin i drobnych zwierząt zamieszkujących prehistoryczne morze pozwalają nam docenić bogactwo i różnorodność ówczesnego świata. Podziwiać tu można również liczące milion lat zastygłe w kamieniu drobne zwierzęta płytkiego prehistorycznego morza, korale, muszle, a nawet... zęby wszystkich 4 różnych gatunków rekina zamieszkującego lokalny zbiornik. Znaleziono tu także zęby zagrzebanych w wulkanicznym pyle krokodylów i delfinów. Ogromne zaciekawienie budzą też odciski stóp prehistorycznych zwierząt zamieszkujących te obszary, w tym nosorożców, różnego typu drapieżników i ptaków (w sumie około 2.000 gatunków) zgromadzone w zadaszonej części wystawy. W sezonie letnim co pół godziny wyrusza wycieczka z przewodnikiem. Część skamielin znajduje się dokładnie w miejscach, w których została odnaleziona, zaś część skał, dla wygody zwiedzających, została przeniesiona w pobliże szlaku, aby umożliwić wygodniejszy dostęp do ukrytych w nich skarbów. Po zakończeniu zwiedzania odpocząć można przed recepcją na rozległym trawniku, przystosowanym doskonale do rodzinnych pikników.
Myślimy i mamy nadzieję że zainteresowaliśmy Was tym regionem Węgier, który z pewnością ma jeszcze więcej do zaoferowania. Nasza wycieczka trwała tylko 4 dni więc skupiliśmy się na miejscach z naszego punktu widzenia najciekawszych.
W przyszłości mamy nadzieję że opiszemy jeszcze inne nasze wyjazdy, dzięki możliwości publikacji na łamach Fotokraju.
Więcej na autorskiej stronie: http://tajotravel.blogspot.com/

Jeśli tekst się spodobał pozostaw komentarz ! ;)

blueagnestyle@gmail.com
tajo@vp.pl

Skandal!!! Tylko 4 zdjęcia z Księstwa Liechtenstein

2009-05-25T09:10:00.002+02:00

Dzisiaj skanowaliśmy stare zdjęcia! Okazało się, że posiadamy 4 (cztery) zdjęcia z Księstwa Liechtenstein. Odwiedziliśmy to wyjatkowe miejsce w drodze do Szwajcarii w 1995 roku! Wiemy, że 4 zdjęcia to "NIC", ale wrzucamy je do naszych zbiorow w Picasie i dlatego z komentarzy pod zdjęciami powstała ta notatka o Księstwie Liechtenstein (Fürstentum Liechtenstein) Księstwo Liechtenstein (Fürstentum Liechtenstein) – małe górskie państwo w Europie Zachodniej, leżące pomiędzy Austrią i Szwajcarią. Główną rzeką jest Ren, a stolicą Vaduz. Kraj nie ma dostępu do morza. Nie należy do Unii Europejskiej. Na dzień 1 listopada 2009 roku planowane jest przystąpienie kraju do Strefy Schengen.

Liechtenstein jest jednym z najmniejszych państw Europy. Jego powierzchnia wynosi zaledwie 30,7 tys. km kwadratowych. Ten niewielki kraj położony jest na pograniczu Austrii i Szwajcarii, w Alpach Wschodnich. Zachodnią granicę państwa tworzy Ren, a pozostałe granice tworzą pasma górskie. Najwyższym wyniesieniem jest Grauspitz – 2599m. n.p.m.
Obszar współczesnego Liechtensteinu został zasiedlony w trzecim tysiącleciu przed nową erą. W IX w. p.n.e. napłynęły na te tereny plemiona Retów. Po włączeniu tych ziem do Cesarstwa Rzymskiego nastąpiła ich romanizacja. Z kolei napływ plemion Alamanów spowodował germanizację i wykształcenie się nowej etnicznie społeczności.
W pierwszej połowie XIV wieku powstało hrabstwo Vaduz zależne od cesarstwa niemieckiego. Na początku XVIII wieku z połączenia hrabstwa Vaduz i hrabstwa Schellenberg powstaje księstwo. Początkowo wchodzi ono w skład Związku Reńskiego, następnie Związku Niemieckiego, a w 1866r. stało się suwerennym państwem. Liechtenstein związany jest unią z Austrią i Szwajcarią. Głową państwa jest dziedziczny książę. Rdzenni mieszkańcy Liechtensteinu stanowią ponad 60% ogółu ludności, pozostali to Szwajcarzy, Austriacy, Niemcy i in.
Głównymi miastami kraju są: Vaduz (stolica), Schaan, Balzers, Triesen, Eschen i Mauren.
Schloss Vaduz (Zamek Vaduz - Księstwo Liechtenstein) góruje nad miastem i nie jest otwarty dla turystów, można jednak wspiąć się na wzgórze, aby przyjrzeć się twierdzy z bliska. Ze szczytu roztaczają się widoki na miasto i góry. Rozchodzi się stąd kilka znakowanych szlaków pieszych.

Zamek w Mirowie – majowa wycieczka

2009-05-24T11:56:00.007+02:00

Zamek w Mirowie – zamek rycerski położony nieopodal wsi Mirów w województwie śląskim oraz na Szlaku Orlich Gniazd. W XIV wieku na wapiennej skale, w miejscu wcześniejszego, drewniano-ziemnego grodu zbudowana została murowana, gotycka strażnica. Należała ona wówczas do rycerzy Koziegłów herbu Lis.

Strażnicę bardzo szybko rozbudował do zamku król Kazimierz Wielki, ostatni z Piastów. Zamek nalezał do systemu obronnego chroniacego zachodnie rubieże Rzeczypospolitej zwanego dzisiaj "Orlimi Gniazdami". Warownia została nadana jako lenno Władysławowi Opolczykowi przez Ludwika Węgierskiego, jednak za prowadzenie wrogiej Polsce polityki Władysław Jagiełło odebrał ją.

Od tego czasu Zamek przechodził w ręce różnych rodów rycerskich. W 1442 roku dobra mirowskie nabył Piotr z Bnina i zapoczątkował rozbudowę zamku, do istniejącej jednopiętrowej budowli dostawił 3-kondygnacyjną wieżę. Rozbudowę kontynuowali następni właściciele Myszkowscy herbu Jastrzębiec, którzy przenieśli tu swoją siedzibę rodową na 144 lata i zaczęli używać nazwy "z Mirowa". Za ich czasu zamek podwyższono. Jednakże ograniczone możliwości rozbudowy spowodowały, że Myszkowscy przenieśli się do nowej, wygodniejszej siedziby.

W 1633 roku Myszkowscy przenieśli się do Pińczowa, a Zamek sprzedali Korycińskim. W 1652 Zamek przejęli Męcińscy, którzy przebywali tutaj do 1787 roku. Podczas Potopu Szwedzi nie po raz pierwszy pokazali wyższość "kultury zachodu" nad kmiotami z Polski, niszcząc i paląc piękną mirowską twierdzę. Zniszczony przez Szwedów w czasie potopu został odbudowany.

Do współczesnych czasów zachowały się fragmenty ścian, wieży mieszkalnej i wysokich baszt. I choć ruina została częściowo odbudowana przez swoich właścicieli, to w XVIII wieku ostatecznie popadła w ruinę i w roku 1787 pożegnała ostatnich lokatorów. Potem była systematycznie rozbierana przez mieszkańców wsi, a jej cząstki posłużyły do budowy domów i drogi. Kolejny dramat wydarzył się w 1937 roku, kiedy zawaliła się południowo-zachodnia ściana prostokątnej wieży. Pierwsze prace sondażowo-remontowe przeprowadzono w latach 1960-62, podczas których zamek odgruzowano i zabezpieczono w formie trwałej ruiny. W czasach komuny zabytku formalnie nie znacjonalizowano, a biedny właściciel siedział cicho, ażeby system nie przypomniał sobie o załatwieniu niezbędnych formalności. W latach 60-ych pewien mieszkaniec Śląska chciał ruinę wykupić i otworzyć w niej winiarnię. Komuna nie dała.

Obecnie Zamek Mirów należy do rodziny Laseckich. Na zlecenie przedstawicieli rodziny na Zamku prowadzone są prace archeologiczne przez doświadczonych archeologów z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Łódzkiego pod kierownictwem dr Sławomira Dryji.

Na podstawie wyników tych badańarcheologicznych, historycznych, ikonograficznych i architektonicznych, zespół architektów pod kierownictwem jednego z najlepszych castelogów w Polsce dr Waldemara Niewaldy, konstruktora dr Stanislawa Karczmarczyka oraz mgr inż. arch. Mariany Fischinger i mgr inż. arch. Tomasza Figlarskiego opracowuje najbardziej optymalny sposób zabezpieczenia Zamku.

Zamek docelowo zostanie udostępniony turystom. Na Zamku powstanie miejsce obsługi turystycznej, a w zrekonstruowanych wnętrzach komnaty oraz muzeum.

Ze strony jednostek administracji państwowej, jak i ze strony konserwatora zabytków, nie było do tej pory żadnej pomocy finansowej. Prace są finansowane w całości z prywatnych środków rodziny Laseckich. Zakonczenie prac - ze względu na możliwość urzędniczej ingerencji - niemożliwa do przewidzenia.

Najpiękniejsze magnolie są … i nie pomylcie kwietnia z majem!

2009-04-27T18:12:00.005+02:00

Zaplanowany wyjazd majowy na magnolie do Cieszyna został przyspieszony z uwagi na kwitnące już magnolie! Za tydzień Szlak Magnoliowy nie mógł być już pretekstem wyjazdu na Śląsk Cieszyński! Tak z dnia na dzień zdecydowaliśmy! Sobota była nasza – FotoKrajowa! Super pogoda, super ekipa! Czegóż chcieć więcej! A można chcieć: żeby 1 kwietnia w Czechach nie był 1 majem w Polsce!!!

Wcześniej pamiętaliśmy o tym fakcie, ale przed wyjazdem się zapomniało! Więcej szczegółów zobaczycie w naszej nowej galerii "Śląsk Cieszyński", która stopniowo rośnie, w miarę prostowania cieszyńskich kamieniczek i kościołów! Zapraszamy! Ciąg dalszych relacji w naszych albumach.

Co w planach wyjazdowych? Ciąg dalszy w sprawie Niedzieli Palmowej!

2009-04-16T18:55:00.001+02:00

Obiecałem informację o realizacji wyjazdu, którego mapkę zamieściłem pod tytułem "Pogoda jest impulsem!", dlatego teraz realizuję "obiecankę"!
W tym miejscu pozdrawiam wszystkich uczestników tego wyjazdu! Spisali się na złoty medal - nie marudzili, choć lodów w Jeleśni nikt nie zafundował organizatorom, i to się pamięta!!!! Do rzeczy! Główny cel wyjazdu - to Niedziela Palmowa w starym drewnianym kościółku w Gilowicach! Było bardzo sympatycznie! Miejscowa parafia przygotowała słoneczną pogodę i przemiłą przygodę z obrzędem przynoszenia palm na mszę do wyjątkowego kościółka! Całość kameralna, ale przygotowana z pietyzmem! Widać było zaangażowanie miejscowych górali! Stroje, kolorowe palmy, ozdoby, uśmiechy, pogoda; wyjątkowa msza z podziałem na role, śpiew górali - to wszystko złożyło się na niezapomniany charakter Niedzieli Palmowej!
Byliśmy kilka lat wcześniej w Lipnicy Murowanej - tam dominował kiermasz i konkurs nad właściwym świętem! Tutaj w Gilowicach proporcje, moim zdaniem, były właściwsze! Zachęcam wszystkich do odwiedzenia Gilowic w tym dniu; połączyć to można z wizytą w Sanktuarium w Rychwałdzie (kościółek w Gilowicach wcześniej stał właśnie w Rychwałdzie!).
Pojechaliśmy jeszcze na lody do Jeleśni. Odwiedziliśmy w rynku Starą Karczmę! Też polecamy!
Po drodze zajechaliśmy pod zaniedbany Pałac Orientalny w Osieku! Wszystkie zdjęcia z naszego wyjazdu zobaczycie wybierając w Menu FotoKraju nr 2 Galerię FotoKraju!

Plany wyjazdowe? Oczywiście są!!! Nawet jest propozycja!!! Spotkajmy się w Majowy Weekend, na .... nie, nie! Nie na pochodzie!!! A w Cieszynie - na Szlaku Magnoliowym! Jeśli ktoś podejmie naszą propozycję - to zapraszam do Grupy Dyskusyjnej lub do wymiany propozycji w komentarzach pod tym postem! Do zobaczenia w Cieszynie!

Polecany serwis: Islandia. Gdzie diabeł nie moźe, tam wikinga pośle

2009-04-08T15:16:00.004+02:00

Witaj,

Polecam Ci stronę WWW, która znajduje się pod adresem:

http://turystyka.gazeta.pl/Turystyka/1,81929,6462421,Islandia__Gdzie_diabel_nie_moze__tam_wikinga_posle.html

Ten wpis jest testem na publikowanie linku artykułu z
Gazety.pl poprzez ich moduł wysyłkowy!

--
fotokraj z portalu www.gazeta.pl

Pogoda jest impulsem!

2009-04-04T15:35:00.010+02:00

Pogoda zaskoczyła! Nie możemy być jej dłużni! Czas zacząć "ciepły" sezon! O propozycji spływu pontonami pisałem już wcześniej; teraz chyba za wcześnie! To może tak gdzieś ...! Nawet już mam mapę! Ten pomysł docelowo dotyczy Gilowic, a konkretnie Niedzieli Palmowej! Jak zwykle trzeba zobaczyć coś po drodze! Planowane punkty wrzuciłem w mapę Googli:
Wyświetl większą mapę
Co te punkty oznaczaja i czy udało się wszystko zrealizować, dowiecie się niedługo!

Niezapomniana przeprawa rzeką Białką

2009-03-30T15:42:00.003+02:00

Przygoda zaczyna się nieopodal miejscowego zalewu w Lelowie i wiedzie pokręconym korytem rzeki do miejscowości o nazwie Biała Wielka. Podczas tej prawie dwugodzinnej przygody obcujemy z nieskażoną przyrodą podziwiając zarówno roślinność jak i mieszkańców rzeki: ryby, raki a nawet przy odrobinie szczęścia napotkać można bobra. Ponadto częstymi gośćmi na rzece są łabędzie i dzikie kaczki. Uwiecznienie ich samemu jest wyśmienitą pamiątką. Trasa spływu kończy się nieopodal zabytkowego młyna, który nie jest jedynym zabytkiem, jaki zobaczymy płynąc tą piękną i co najważniejsze - bezpieczną rzeką.

Nie, nie!!! FotoKraj jeszcze tam nie był! Jeśli się skrzykniemy, to popłyniemy bandą! Jeśli nie, to pewnego wieczoru umieszczę w FotoKraju relację i galerie zdjęć! Dla niecierpliwych umieszczam link w tytule do strony organizatora.

Australijskie labradoodle

2009-03-26T13:10:00.000+01:00

Australijskie labradoodle to jedna z najmodniejszych obecnie ras psów w Stanach Zjendoczonych i Wielkiej Brytanii. Teraz próbuje zawojować Polskę. Przedstawicielka tej rasy miała w Poslce swoją pierwszą konferencję prasową w Katowicach. Suczka Karmel nie odezwała się nawet do reporterów, ale to jedna z zalet rasy - są ciche. Główną zaletą jest to, że sierść psa nie uczula. Dzięki temu labradoodle mogą być opiekunami chorych i dzieci. Dziwna nazwa pochodzi od nazw ras które skrzyżowano żeby uzyskać superpsa - labradora i pudla. Niestety szczenię kosztuje 10 tysięcy złotych. (RadioZET)

Jeździsz rowerem to poznaj ....

2009-03-24T19:19:00.000+01:00

Ja tu sobie siedzę przed komputerem i robię plany na wakacje! Co w tym czasie robią inni? Jeżdżą rowerem! W taką pogodę? W każdą!!!! Dzięki kierowniczce FotoKraju zajrzałem dziś do portalu Bikestats.pl! Rewelacja! Musicie to sami zobaczyć np. poznać Marcela!

Przenosiny Web 2.0

2009-03-23T21:44:00.003+01:00

Witam ponownie! Dziś z uwagi na smutną pogodę zafundowałem sobie dodatkową pracę z moim podręcznym serwisem Web 2.0. Stworzyłem jego nowszą wersję i przeniosłem wszystkie posty z poprzedniej wersji! Dlatego oglądać możecie teraz i z pewnością jeszcze długo, dwie wersje moich ulubionych drobiazgów z tej dziedziny! Poza menu, postów zdążyłem jeszcze zamieścić w środkowej kolumnie prawie wszystkie linki do zasobów Google! Nie boję się inwigilacji tej firmy w swoim życiu, używam wiele usług Googli i staram się na bieżąco śledzić nowości! To właśnie dzięki tej firmie powstaje tak wiele narzędzi online i wiele z nich jest ciągle darmowych! Bądźcie cierpliwy! Przenosiny z pewnością się przeciągną, dlatego w menu są dwie linki do Web 2.0

Test dostępu do zdjęć w Picasie poprzez nowy serwis GALERIA FOTOKRAJU!

2009-03-23T09:34:00.000+01:00

Dziś rozpocząłem realizację nowego pomysłu! Chcę uzyskać aktualizowany automatycznie index wszystkich zasobów w Picasie WŁAŚNIE W TYM MIEJSCU! Mam nadzieję, że miniaturki na tej stronie FotoKraju będą się aktualizowały, jeśli do Picasy dodam zdjęcia! Za pierwszym kliknięciem trzeba trochę poczekać - skrypt musi wczytać wszystkie miniatury zdjęć (jest ich sporo). Pozdrawiam!

Od Jury po Beskidy

2009-01-08T17:51:00.004+01:00

Wszystkim odwiedzającym bardzo, bardzo, bardzo, bardzo ... polecamy "Od Jury po Beskidy". To przewodnik po województwie śląskim, Pana Jerzego Pleszyniaka - super-fachowca od takich materiałów! Otrzymaliśmy ten przewodnik od samego autora w podziękowaniu za .... 2 zdjęcia, które znalazły się w tym wyjątkowym przewodniku. W tytule tej wiadomości umieszczam link do jego wydawnictwa, które prowadzi razem z żoną! Koniecznie musicie kupić ten Bestseller. Nie z uwagi na 2 zdjęcia, ale z powodu wielkiej przydatności podczas wędrówek po tym obszarze Polski. To naprawdę wyjątkowy przewodnik! Szczerze polecamy!

Już po Świętach!

2008-12-27T17:19:00.005+01:00

W Częstochowie nie było śniegu, ale mamy Jasną Górę z dużą Szopką Bożonarodzeniową, ozdobioną świątecznie 3 Aleję i lodowisko pod ratuszem. Migawkę z naszego świątecznego spaceru możecie zobaczyć TUTAJ!

Zapraszamy!

Święta, Święta!!!

2008-12-17T19:52:00.000+01:00

Przełom Warty - zbiornik Poraj

2008-11-09T20:09:00.008+01:00

Odbyliśmy dzisiaj bardzo dydaktyczną wycieczkę nad zbiornik Poraj. To największy akwen w okolicach Częstochowy, leży wzdłuż korytarza migracyjnego (ptaki ciągną wzdłuż większych rzek a Warta to przecież trzecia rzeka w Polsce). Jesień to okres migracji. Możemy tu spotkać wiele gatunków ptaków siewkowatych, kaczek i innych blaszkodziobych, kilka gatunków mew, ponadto perkozy, czaple siwe i białe, kormorany.
Stawiliśmy się na zbiórkę w Masłońskich-Natalin. Czas trwania wycieczki około 4 godzin.
Wycieczkę poprowadził Stanisław Czyż, ornitolog, lider częstochowskiej grupy Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków. DZIĘKUJEMY PANIE STANISŁAWIE!
Wycieczka stanowiła część projektu „Przełom Warty” Ruchu Inicjatyw Społeczno- Ekologicznych „Przytulia”. Projekt dofinansowany jest przez Urząd Miasta w Częstochowie.

Liściopad w Częstochowskim Lasku Aniołowskim

2008-11-08T19:07:00.002+01:00

W Częstochowskim Lasku Aniołowskim kończą alejki spacerowe. Zapraszamy wszystkich, nie tylko częstochowian. Pierwszy skręt od północy, tuż przed wiaduktem i zaraz na prawo.
Warto pospacerować, sa alejki, ławeczki, kosze na śmieci, a na samym początku zostawcie samochód. Zapraszamy!

Od Liściopad w Lasku Aniołowskim

Zapraszam na jesienne spacery!

2008-10-14T20:14:00.002+02:00

Wszystkich siedzących w tej chwili przed komputerem zapraszam na jesienny spacer. Kliknięcie w zdjęcie przeniesie Was do miejsc, ktore niedawno odwiedziliśmy. Zapraszam!

Technika Photosynth w Warszawie

2008-09-28T20:51:00.002+02:00

Potrzebna jest wtyczka do oglądania. Mam nadzieję, że Wasza przeglądarka pozwoli Wam na jej zainstalowanie. Microsoft zastosował ciekawe rozwiązanie dla prezentacji zdjęć!

Indonezja: Bali, Jawa, Lembongan

2008-08-13T10:52:00.003+02:00

Bali, Jawa i Lembongan - te trzy wyspy Indonezji zwiedziliśmy podczas wakacji 2008. Było świetnie. To wyjątkowa egzotyka, jak na "dzisiejszy świat". Trudno opisać! Ale wszystko jest inne. Szczególnie ludzie - wszyscy uśmiechnięci, kłaniający się w pas (wszyscy, ... nie ma to znaczenia, czy ma jakiś biznes do zrobienia z Tobą). Polecamy wakacje na Bali. Nam szczególnie odpowiadał nasz wybór spokojniejszej okolicy Nusa Dua z kameralnym hotelem Villa Bintang. Rezydentka z Itaki okazała się kompetentna. Na miejscu korzystaliśmy z usług turystycznych jednoosobowego biura turystycznego: PUTU DWI ASTAMA (PUTU), ptdwiastama@yahoo.com, tel: +62 81239997647. Swój "posterunek" z nowym busem Suzuki ma w Nusa Dua, ale telefonicznie (język angielski) możecie się z nim umówić, gdzie chcecie. Taki sposób poznania Bali jest najlepszy, dlatego polecamy. Prawdę mówiąc, podczas dwutygodniowego pobytu, nie mieliśmy pełnego dnia na plaży (zresztą, my to częściej robimy), tyle jest do zobaczenia. Stopniowo znajdziecie na naszej kolejnej stronie PHOTO-VIDEO nasze zdjęcia i filmy, będziemy nad tym pracowali w deszczowe weekendy. Pozdrawiamy wszystkich podróżników. Na wszelkie zapytania odpowiemy w Grupie Dyskusyjnej.

Norweskie wspomnienia - Nordkapp

2008-07-25T11:35:00.001+02:00

Zielona Wyspa

2008-06-15T12:32:00.003+02:00

Polecam filmik!

Zielona Wyspa - delfin, ryby i... czuauder
Uploaded by tvorozstaje

Informacja dla zaglądaczy!

2008-04-11T14:43:00.008+02:00

Nie oceniajcie tego wpisu zbyt pochopnie po jego tytule! Postanowiłem dzielić się skromnymi informacjami, zdjęciami, filmami, odkryciami w nowoczesnym Internecie z tymi osobami, których znam lub mogę poznać (choćby internetowo). Od kilku lat staram się używać Internetu, jak narzędzia do realizacji różnych spraw, hobby itp. Zdawałoby się, że ta właściwość Internetu będzie również wykorzystywana przez wiele osób i wspólnie ciekawie będzie można dzielić się pomysłami, zdjęciami, filmami nie tylko na miernym poziomie poczty elektronicznej czy Gadu-Gadu. Oceniam, że na etapie dzisiejszych zasobów Internetu, właśnie firma Google umożliwia internautom poprzez swoje usługi, współpracę, współtworzenie wspólnych projektów. Niestety media w Polsce sprzyjają innemu monopoliście, a stopniowo budowana opinia o wszędobylskiej inwigilacji Google powoduje, że Polacy kończą przygodę z nowoczesnym Internetem na "Naszej Klasie", GG i poczcie z wyskakującymi, jak "Filip z konopi", reklamach. Jeśli ktoś się boi zostawić na serwerach Google śladów swojego istnienia, to również nie powinien jeździć samochodem z tablicami rejestracyjnymi (przecież zawsze ktoś może to odnotować, gdzie w danej chwili był).
FotoKraj nie jest bojaźliwy! Dlatego posiadamy wielofunkcyjne konto Gmail i poznajemy jego zalety, funkcje. W chwili obecnej FotoKraj będzie "żył swoim życiem", ale na stronach wybieranych w menu. Kto będzie chciał tam zajrzeć - bardzo zapraszam - powinien zapisać się, wpisując swój adres e-mail, ale tylko tzw. Gmail! To tak, dla zabawy! Kto nie ma ochoty na tą zabawę, nic nie straci (przecież zasoby Internetu, są prawie nieograniczone). Zapraszamy do kliknięcia w "Zapisz się" i postępowania zgodnie z instrukcjami! Końcowym etapem będzie wpisanie adresu Gmail! Od tego momentu prostu będziesz znajomym, a FotoKraj właśnie po to powstał. Na bezimiennych oglądających Nam nie zależy. Jeśli się nie zapiszesz, to będzie znaczyło, że Tobie nie zależy na Nas! Wystarczy, że się zapiszesz! .... W takim "FotoKraju dla znajomych" znajdziesz dużo więcej niż do tej pory! Następne wieści FotoKraju umieszczane będą na stronach FotoKraju dostępnych po zalogowaniu się kontem Gmail. Zapraszamy do FotoKraju 2 i 3, do Map FK, do Grupy Dykusyjnej Google oraz naszych i Waszych albumów zdjęć, o których będziemy sie informować poprzez Grupę Dyskusyjną.
Na FotoKraju 1 (tu gdzie teraz jesteś) niewiele już będzie się zmieniać! (Brak czasu). Do zobaczenia na wspólnych weekendach, w Grupie Dyskusyjnej, kolejnych stronach i Albumach.

Kompakt lepszy od lustrzanki ..... cz. 2 - zdjęcia

2008-04-04T17:14:00.003+02:00

Ten wpis to kontynuacja tematu podobnie zatytułowanego. Znalazłem w Internecie pierwsze zdjęcia szczęśliwych nabywców opisywanego kompaktu Fujifilm FinePix S100fs - tutaj umieszczam link do miejsca, gdzie jest ich najwięcej! Może znajdzie się ktoś, kto naprawdę krytycznie i fachowo oceni możliwości tego kompaktu! Opis zapowiedzi, o których wcześniej pisałem, był tak ciekawy, że przyglądam się temu tematowi dlatego kontynuuję go tutaj. Zdjęcia na moim monitorze wyglądają bardzo dobrze. Ciekawy jestem pierwszych wyników testów, w których pojawi się ten model. Gdybyście dotarli do takiego testu - proszę o link.

Olimpiada - szkoda, że jej sportowy duch został przysłonięty ...

2008-04-01T09:28:00.005+02:00

Dziś mały akcent olimpijski!
Nie jestem zwolennikiem bojkotu Olimpiady, ale oficjalne stanowiska państw powinny być jednoznaczne. Szczególnie globalny biznes powinien coś przedsięwziąć w sprawie niedofinansowywania Chin z powody Tybetu.
Dla tych, co czekają na sportowe zmagania, wstawiam odliczanie do momentu rozpoczęcia Olimpiady! Sprawdzajcie na Fotokraju, ile czasu jeszcze zostało do Wielkiego Otwarcia.

Get this widget!

Słoneczniki na mapie! Warto zajrzeć!

2008-03-29T16:15:00.004+01:00

Kontynuowałem poprzedni temat z Google Maps i ... znalazłem trochę słoneczników! Sądzę, że wy też możecie pomóc autorowi w ukazaniu Waszych zegarów słonecznych na tej mapie - do czego zachęcam! Świetnie, że ludzie chcą i realizują, tak ciekawe pomysły. Ja osobiście dziękuję i popieram projekt niniejszą skromną reklamą! Pozdrawiam autora mapy (TUTAJ LINK)i dołączam jej podgląd:

Wyświetl większą mapę

Ciekawe podróżowanie po Ziemi Łódzkiej!

2008-03-28T20:36:00.008+01:00

Przeglądałem po dłuższej przerwie usługę na koncie Google - Google Maps! Natknąłem się na mapę Zamki i Pałace Województwa Łódzkiego! Zamieszczam tutaj linkę do pełnej strony Google Maps z tą mapą! Natomiast poniżej wklejam jej fragment:

Wyświetl większą mapę

Dzięki tej mapie odkryłem stronę autora tej mapy! Tutaj również umieszczam linkę! Strona i mapa nie tylko są godne zobaczenia, ale z pewnością mogą być przydatne w przygotowaniu wycieczek po Województwie Łódzkim! Sam z pewnością wielokrotnie wykorzystam zawarte tam informacje - za które autorowi dziękuję!
Podobne linki do innych map w Internecie umieszczam w lewym bocznym panelu zatytułowanym - Mapy w Internecie!

Moda na Sukces

2008-03-24T11:32:00.009+01:00

Znalazłem jeden pozytywny aspekt, że czasami zerkam na ten serial (przy obiedzie - towarzyszę Ewie). W jakimś odcinku spodobało mi się miasteczko włoskie Camogli, do tego stopnia, że poszukałem w albumach Picasy. Gdyby jeszcze ktoś był pod wrażeniem tego miejsca to podrzucam linkę. Muszę to miejsce wpisać w harmonogram podróży! Czasem warto zerknąć na serial ....

Everytrail - trzeba się rozejrzeć w tym serwisie!

2008-03-23T22:11:00.004+01:00

Trzeba się w wolnej chwili przyjrzeć temu serwisowi. Dziś wklejam gotowca! Pozdrawiam świątecznie wszystkich odwiedzających FK.

Wyprawa do trzech stolic nadbałtyckich - Widget powered by: EveryTrail

Kompakt lepszy od lustrzanki?

2008-03-22T21:07:00.005+01:00

To nie jest reklama! Po 4 latach "pstrykania" aparatem kompaktowym Canon PowerShot Pro 1 zacząłem przeglądać propozycje z półki lustrzanek. Ostatnio zajmuje mi to nawet sporo czasu, czytam, oglądam, wsłuchuję się w głosy posiadaczy i poszukiwaczy lustrzanek. Po znacznej lekturze jestem jednak zawiedziony! Pewnie jeszcze długo będę wierny swojemu Canonowi! Dlaczego? Nie zachwyca mnie sama nazwa "lustrzanka", funkcje i praktyczność nie spełniają moich oczekiwań i przyzwyczajeń z mojego Canona. Choć muszę przyznać punkty Sony 350, czy Olympusowi 510.
Gdybym dziś był bez aparatu - wybierałbym dalej spośród zaawansowanych kompaktów: Casio Exilim Pro EX-F1 oraz Fujifilm FinePix S100fs (ze wskazaniem na Fuji).
Tutaj poczytajcie sobie np o moim faworycie.

World Wind

2008-03-20T17:18:00.002+01:00

World Wind/

World Wind to program, dzięki któremu można zobaczyć dowolne miejsce na Ziemi (a także Księżycu, Marsie, Wenus, Jowiszu wraz z 4 księżycami; dostępna jest także mapa galaktyk SDSS - Sloan Digital Sky Survey). Wykorzystuje on zdjęcia satelitarne i lotnicze o rozdzielczości, pozwalającej na dostrzeżenie szczegółów wielkości samochodu osobowego.

Norwegia w świetnym wydaniu!

2008-03-15T13:03:00.004+01:00

Polecamy gorąco! Zobaczcie ten film! Norwegia nie w naszym wydaniu ( i dlatego taka ładna) Myśmy to przeżyli w bardziej zwolnionym tempie, bo w ciągu kilku tygodni.

Polecamy

Kiruna - czyli ciąg dalszy Skandynawskiej Przygody 2007

2008-03-13T17:30:00.004+01:00

Następne wakacje już się zbliżają! Okazuje się ,że najbardziej poszukiwanym dobrem (...poza zdrowiem - oczywiście) jest CZAS! Skąd to odkrycie? Z naszej galerii!! Dopiero dzisiaj udało się dodać kolejne fotki z "Skandynawskie Przygody 2007". Wystarczy kliknąć tytuł tego posta i przenieść się do szwedzkiego miasta - Kiruny.

Bardzo krótki opis znajdziecie w tym albumie. Pozdrawiamy wszystkich, co nie mogą się doczekać zdjęć z Nordkapp-u! Już niedługo! Jeszcze przed ... Majówką 2008! Tak - na temat majówki: kto nie podjął jedynej słusznej decyzji wyjazdu w ramach ekipy "FOTOKRAJ", niech zdradzi w komentarzach, gdzie się wybiera ...! "Fotokrajowcy" już się skrzyknęli w liczbie 8 osób i plany ukierunkowali na .... "tropikalne wyspy" i w drodze powrotnej na latające stwory w niebezpiecznym terenie! Sprawozdania z wyjazdu majowego oczywiście w albumach Picasy! Pozdrawiamy byłych, obecnych i przyszłych "fotokrajowców".

Wybierz najpiękniejsze!

2008-02-22T23:29:00.002+01:00

Odwiedź stronę konkursu National Geographic i wybierz 30 najpiękniejszych miejsc na Świecie. Jeśli nie weźmiesz udziału w konkursie to zdjęcia z pewnością godne są uwagi. Miłych wrażeń!

Wkraczamy do Północnej Norwegii!

2008-01-19T22:49:00.001+01:00

Dla tych osób, ktore jeszcze nie zdecydowały się poznać Picasy, wstawiam TUTAJ linkę do mapy, na której powinny pojawić się miniaturki zdjęć z kolejnej odsłony Skandynawskiej Przygody 2007. Picasa i Maps Google to moim zdaniem świetna zabawa. Można do tego jeszcze dołożyć program Earth Google oraz portal Panoramio i cały świat stoi przed nami na ekranie monitora.

Uroki Środkowej Norwegii

2008-01-02T10:13:00.000+01:00

Zapraszam do nowych albumów w Picasie! Kolejna odsłona Skandynawskiej Przygody 2007.

View Larger Map